II SA/Lu 881/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący – sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.K. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość p o s t a n a w i a zwrócić z urzędu W.i K. kwotę 100 (sto) złotych w całości. Wyrokiem z dnia 24 lutego 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę W. K. na decyzję Wojewody z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość. W dniu 10 marca 2011 r. (data nadania) skarżący złożył wniosek o sporządzenie i doręczenie mu odpisu tego wyroku wraz z uzasadnieniem. Prawomocnym postanowieniem z dnia 17 maja 2011 r. Sąd przywrócił skarżącemu termin do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie odpisu wskazanego wyroku wraz z uzasadnieniem. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o trybie i terminie zaskarżenia orzeczenia został doręczony skarżącemu w dniu 13 lipca 2011 r. Od powyższego wyroku skarżący w dniu 23 maja 2012 r. (data nadania) wniósł skargę kasacyjną, sporządzoną przez siebie osobiście, składając jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Postanowieniem z dnia 27 czerwca 2012 r. Sąd odrzucił złożoną przez skarżącego skargę kasacyjną, a postanowieniem z dnia 26 lipca 2012 r. Sąd pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej. W piśmie z dnia 6 sierpnia 2012 r. (data nadania: 8 sierpnia 2012 r.), uzupełnionym pismem z dnia 26 sierpnia 2012 r. (data nadania: 28 sierpnia 2012 r.) W. K. zawarł skargę na działalność tutejszego Sądu. Jednocześnie skarżący uiścił na rachunek bankowy Sądu kwotę 100 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 225 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), zwanej dalej "P.p.s.a.", opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. Powołany przepis umożliwia zatem zwrot różnicy między kosztami pobranymi a kosztami należnymi stronie, lecz jedynie na jej koszt, to jest po potrąceniu poniesionych przez sąd kosztów przelewu (przekazu itp.) zwracanej kwoty. Przepis ten nie uwzględnia specyfiki sytuacji, jaka miała miejsce w niniejszej sprawie i z tych względów nie może mieć w niej zastosowania. Z akt sądowych sprawy wynika bowiem, że zarządzeniem Sądu z dnia 14 sierpnia 2012 r. skarżący został wezwany do wyjaśnienia, czy jego pismo z dnia 6 sierpnia 2012 r. (data nadania: 8 sierpnia 2012 r.) stanowi zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 26 lipca 2012 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Jednocześnie Sąd wezwał go do "uiszczenia wpisu od zażalenia" w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia (k. 162). Skarżący, odpowiadając na wezwanie Sądu, wyjaśnił, że jego pismo nie stanowi zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 26 lipca 2012 r., lecz skargę na działalność tutejszego Sądu i równocześnie uiścił żądaną od niego przez Sąd opłatę. W ocenie Sądu w tych okolicznościach prawnie wadliwym byłoby wydanie przez Sąd orzeczenia o zwrocie W. K. – na podstawie art. 225 P.p.s.a. – opłaconej przez niego kwoty 100 zł na jego koszt, to jest po pomniejszeniu tej kwoty o koszty jej przekazania skarżącemu. Nie ulega bowiem wątpliwości, że zastosowanie się przez skarżącego do omyłkowego wezwania dotyczącego uiszczenia wpisu od zażalenia, nie może skutkować negatywnymi skutkami finansowymi dla strony skarżącej, działającej w zaufaniu do Sądu. Z tych względów Sąd orzekł o zwrocie w całości uiszczonej przez skarżącego kwoty na podstawie stosowanego per analogiam art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., który umożliwia zwrot w całości uiszczonej opłaty sądowej od pisma odrzuconego lub cofniętego.