II SA/Lu 883/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Witold Falczyński po rozpoznaniu w dniu 31 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na uchwałę Rady Miasta [...] z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie scalenia i podziału nieruchomości p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie. W dniu 14 stycznia 2010 r. A. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na uchwałę Rady Miasta [...] z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie scalenia i podziału nieruchomości. W piśmie z dnia 22 grudnia 2010 r. skarżąca oświadczyła, że cofa skargę złożoną w niniejszej sprawie w związku z ugodowym zakończeniem sporu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę i sąd jest tą czynnością związany. Jednakże sąd może uznać cofnięcie za niedopuszczalne, jeżeli zmierzałoby ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W związku z tym, iż cofnięcie przez A. S. skargi jest skuteczne, gdyż nie zmierza do obejścia prawa ani nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, postępowanie w rozpoznawanej sprawie należało umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Z tych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.