II SA/Lu 883/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych w sprawie ze skargi H. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej p o s t a n a w i a przyznać H. B. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych. Strona skarżąca na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez całkowite zwolnienie od kosztów sądowych. Strona skarżąca wezwana do nadesłania dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń wykonała wezwanie. Referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na podstawie oświadczeń strony skarżącej i nadesłanego przez nią zaświadczenia o wysokości renty żony referendarz sądowy ustalił, że strona skarżąca prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną oraz studiującym synem, z którymi zamieszkuje w domu o powierzchni [...] m2 i utrzymuje się z renty żony w kwocie [...] złotych brutto – [...] złotych netto oraz uzyskiwanego przez siebie dochodu z prac dorywczych w kwocie [...] – [...] złotych miesięcznie. Łącznie miesięczny dochód gospodarstwa domowego strony skarżącej wynosi [...] złotych netto – [...] złotych netto. Stałe miesięczne koszty utrzymania koniecznego gospodarstwa domowego strony skarżącej nieobejmujące kosztów wyżywienia, zakupu leków i środków czystości wynoszą [...] złotych. Do kosztów utrzymania koniecznego referendarz sądowy nie zaliczył podatku od nieruchomości, ma on bowiem charakter daniny publicznej. W ocenie referendarza sądowego strona skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych niniejszego postępowania bez uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego dla siebie i swojej rodziny. Koszty sądowe w przedmiotowej sprawie każdorazowo nie przekroczą kwoty 100 złotych (§ 1 pkt 1, § 3 w zw. z § 1 pkt. 1, § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193 ze zm.; § 1 i § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych – DZ.U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2192). Po poniesieniu miesięcznych kosztów utrzymania koniecznego z dochodu gospodarstwa domowego strony skarżącej pozostaje kwota od 657,04 złotych do 757,04 złotych. Tak więc miesięcznie na zakup żywności, środków czystości i lekarstw w gospodarstwie domowym strony skarżącej pozostaje kwota od 657,04 złotych do 757,04 złotych. W ocenie referendarza sądowego kwota ta nie jest w stanie pokryć miesięcznych wydatków związanych z wyżywieniem trzyosobowej rodziny i zakupem środków czystości. Z tego powodu uszczuplenie jej o jakąkolwiek kwotę skutkować będzie uszczerbkiem w kosztach utrzymania koniecznego dla strony skarżącej i jej rodziny. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.