II SA/Lu 883/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie dotyczącej prowadzonych robót budowlanych p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Od skargi jako pisma wszczynającego postępowanie pobiera się wpis (art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Tekst jedn. Dz. U. z 2012r., poz. 270), który należy uiścić przy wniesieniu skargi do sądu (art. 219 § 1 w zw. z art. 212 § 1 ww. ustawy), a do skargi należy dołączyć jej odpisy dla doręczenia ich stronom (art. 47 § 1 tej ustawy). J. S., wnosząc skargę nie uiściła należnego wpisu, który w rozpatrywanej sprawie jest wpisem stałym w kwocie 500 zł (§ 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Do skargi nie dołączyła również jej odpisów w odpowiedniej ilości. W tej sytuacji skarżąca została wezwana w trybie art. 220 § 1 powyższej ustawy do uiszczenia wpisu od skargi oraz w trybie art. 49 § 1 tej ustawy do złożenia 13 odpisów skargi. Do dokonania tych czynności zakreślono skarżącej siedmiodniowy termin pod rygorem odrzucenia skargi. Stosowne wezwanie i pouczenie zostało odebrane przez skarżącą w dniu 29 października 2012r. (k. 18 akt sądowych). Termin określony w wezwaniu upłynął bezskutecznie, gdyż skarżąca nie uiściła wpisu od skargi, jak również nie uzupełniła braków skargi przez złożenie jej odpisów. W myśl art. 220 § 3 ww. ustawy skarga podlega odrzuceniu, jeśli pomimo wezwania nie został uiszczony od niej należny wpis. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 tej ustawy sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych. Z tych względów należało orzec jak w sentencji postanowienia.