II SA/Lu 884/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy p o s t a n a w i a przyznać A. K. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od opłat sądowych ponad ¼ ich część. Strona skarżąca na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych. Strona skarżąca wezwana do nadesłania dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń wykonała wezwanie. Referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ustalenie wystąpienia przesłanki z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. wymaga porównania realnych możliwości finansowych strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy z wysokością obciążeń finansowych związanych z postępowaniem (por. tezę 1 postanowienia NSA z dnia 25 czerwca 2008 r., sygn. akt I GZ 153/08 - Legalis). Umożliwia to bowiem ustalenie wpływu obowiązku ponoszenia kosztów postępowania na sytuację materialną strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy i jej rodziny. Na koszty sądowe składają się opłaty sądowe i zwrot wydatków (art. 211 p.p.s.a.). Analiza akt sądowoadministracyjnych nie wskazuje aby strona skarżąca wnosił o przeprowadzenie czynności, które wiążą się z koniecznością ponoszenia wydatków. Tym samym w toku niniejszego postępowania strona skarżąca zobowiązana jest do ponoszenia jedynie opłat sądowych. Opłaty sądowe w rozpoznawanej sprawie prócz wpisu sądowego od wniesionej skargi wynoszącego 500 złotych (§ 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193 ze zm.) oraz wpisu sądowego od potencjalnej skargi kasacyjnej wynoszącego 250 złotych (§ 3 w związku z § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi) każdorazowo nie przekroczą kwoty 100 złotych (§ 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi; § 1 i § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych – DZ.U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2192). Z oświadczenia strony skarżącej wynika, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, zamieszkuje w domu o powierzchni [...] m2 i utrzymuje się z emerytury w kwocie [...] złotych brutto – [...] złotych netto. Strona skarżąca jest właścicielem gospodarstwa rolnego o powierzchni [...] ha, które uprawia. W ocenie referendarza sądowego strona skarżąca wykazała, że poniesienie przez nią opłat sądowych ponad ¼ ich część spowoduje uszczerbek w jej kosztach utrzymania koniecznego. Wysokość dochodu strony skarżącej pozwala bez uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego ponieść opłaty sądowe w kwocie nieprzekraczającej ich ¼ części. Będzie to kwota nieprzekraczająca maksymalnie 125 złotych. Uszczuplenie dochodu netto gospodarstwa domowego strony skarżącej o kwotę 125 złotych skutkować będzie tym, że na poczet kosztów utrzymania koniecznego stronie skarżącej pozostanie kwota [...] złotych netto. Kwota ta jest w stanie wpełni pokryć wydatki związane z kosztami utrzymania koniecznego strony skarżącej. Prócz emerytury bowiem źródłem utrzymania strony skarżącej jest także uprawa gospodarstwa rolnego, która niewątpliwie również przynosi dochody bądź w inny sposób przyczynia się do zaspokojenia potrzeb strony skarżącej choćby przez dostarczenie części niezbędnych produktów spożywczych. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.