II SA/Lu 885/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Grymuza po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej p o s t a n a w i a odrzucić skargę. W dniu 31 października 2018 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skarga K. K. na decyzję Wojewody z dnia [...]. znak: [...] udzielającą zezwolenia na realizację inwestycji drogowej: "Rozbudowa drogi wojewódzkiej nr [...] P.-Ż. Wieś – N.- S., na odcinku N. – S. od km 48 +000 do km 64+ 389". W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi, bowiem zaskarżona do Sądu decyzja jest decyzją wydana w pierwszej instancji, a zgodnie z art. 11g ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (DZ.U. z 2017 r., poz. 1496 ze. zm. – dalej jako "specustawa drogowa") odwołanie od decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej służy do organu wyższej instancji, którym jest minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa w przypadku wydania decyzji przez wojewodę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 dalej jako: p.p.s.a.), skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Należy przez to rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Pominięcie opisanej procedury czyni rozpatrywaną skargę niedopuszczalną i skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi wskazanym przez skarżącą decyzja Wojewody z dnia [...] r. znak: [...] o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, polegającej na rozbudowie drogi wojewódzkiej. Zgodnie z art. 11a ust. 1 specustawy drogowej, wojewoda w odniesieniu do dróg krajowych i wojewódzkich albo starosta w odniesieniu do dróg powiatowych i gminnych wydają decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej na wniosek właściwego zarządcy drogi. W myśl art. 11g ust. 1 pkt 2 od decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stronie służy odwołanie do organu wyższego stopnia, którym jest minister właściwy do spraw budownictwa, lokalnego planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa w przypadku wydania decyzji przez wojewodę. Na podstawie art. 52 § 1 p.p.s.a. należy uznać, że skarga na decyzję organu pierwszej instancji jest niedopuszczalna, ponieważ od takiej decyzji stronie przysługuje wyłącznie odwołanie do organu wyższego stopnia – którym jest minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa, w przypadku wydania decyzji przez wojewodę. Skarga podlega zatem odrzuceniu, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Marginalnie sąd zauważa, że - jak wynika z odpowiedzi na skargę i załączonych do niej pism Wojewody skarżąca skorzystała ze swoich uprawnień, wnosząc odwołanie od przedmiotowej decyzji. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a orzekł jak w sentencji