II SA/Lu 887/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych w sprawie ze skargi L. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej p o s t a n a w i a przyznać L. K. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych. Strona skarżąca na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez całkowite zwolnienie od kosztów sądowych. Strona skarżąca wezwana do nadesłania dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń wykonała wezwanie. Referendarz sądowy stwierdził, że: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na podstawie oświadczeń strony skarżącej i nadesłanych przez nią dokumentów i potwierdzonych za zgodność z oryginałem kserokopii dokumentów referendarz sądowy ustalił, że strona skarżąca samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, zamieszkuje w domu o powierzchni [...] m2 i utrzymuje się z renty rodzinnej w kwocie [...] złotych brutto – [...] złotych netto. Na koszty utrzymania koniecznego strony skarżącej składają się wydatki na gaz od [...] do [...] złotych, na leki – [...] złotych, na energię elektryczną – [...] złotych i na drzewo na rozpałkę – [...] złote. Łącznie miesięczne koszty utrzymania koniecznego wynoszą od [...] złotych do [...] złotych. W ocenie referendarza sądowego strona skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych niniejszego postępowania bez uszczerbku w swoich kosztach utrzymania koniecznego. Koszty sądowe w przedmiotowej sprawie każdorazowo nie przekroczą kwoty 100 złotych (§ 1 pkt 1, § 3 w zw. z § 1 pkt. 1, § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193 ze zm.; § 1 i § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych – DZ.U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2192). Po poniesieniu wykazanych miesięcznych kosztów utrzymania koniecznego z dochodu strony skarżącej pozostaje kwota od 537,26 złotych do 540,26 złotych. Tak więc miesięcznie na zakup żywności i środków czystości oraz higieny osobistej stronie skarżącej pozostaje kwota od 537,26 złotych do 540,26 złotych. W ocenie referendarza sądowego kwota ta nie jest w stanie pokryć miesięcznych wydatków związanych z wyżywieniem strony skarżącej i zakupem środków czystości. Z tego powodu uszczuplenie jej o jakąkolwiek kwotę skutkować będzie uszczerbkiem w kosztach utrzymania koniecznego strony skarżącej. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.