II SA/Lu 895/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Sidor po rozpoznaniu w dniu 18 marca 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. Sp. z o.o. w P. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], znak: [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania określonych robót budowlanych w celu doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem p o s t a n a w i a I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi, którą wypłacić z sum budżetowych Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Zgodnie z art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012r., poz.270), zwanej P.p.s.a., do skargi należy dołączyć jej odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom (...). Jeżeli strona tego nie uczyni, przewodniczący wzywa ją do uzupełnienia braków w terminie 7 dni, a po bezskutecznym upływie zakreślonego terminu odrzuca skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Jak wynika z akt sprawy, strona skarżąca K. Sp. z o.o. w P. została wezwana w dniu 29 października 2010r. do nadesłania 4 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych, a także do złożenia dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania w terminie 7 dni. Strona skarżąca wykonała wprawdzie nałożone obowiązki, jednak po upływie zakreślonego terminu (w dniu 12 listopada 2012r.), a zatem czynność ta jest bezskuteczna. Jednocześnie postanowieniem z dnia 21 listopada 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, a zażalenie na to postanowienie zostało oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 15 lutego 2013r., sygn. akt II OZ 76/13. Skoro zatem – wobec przekroczenia zakreślonego terminu - strona skarżąca nie wykonała skutecznie nałożonych obowiązków, dlatego skarga nie może być merytorycznie rozpoznana, lecz podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Jednocześnie na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 zwrotowi podlega cały uiszczony przez skarżącą wpis w wysokości 500 zł. Z tych względów orzeczono, jak w sentencji.