II SA/Lu 899/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Cylc - Malec po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na decyzję Wojewody z dnia [...]., Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego - w zakresie sprzeciwu skarżącego od postanowienia referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 10 marca 2014r., sygn. akt II SA/Lu 899/12 w przedmiocie prawa pomocy p o s t a n a w i a I. przyznać skarżącej A. S. prawo pomocy poprzez zwolnienie jej od kosztów sądowych; II. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. Skarżąca A. S. wniosła o przyznanie jej prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata wskazując, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, utrzymuje się z emerytury w wysokości 1660 zł netto, posiada mieszkanie o pow. 48,1 m oraz niedokończony – z powodu braku środków finansowych i – jak wskazała – kwalifikujący się do wyburzenia - dom na działce w F . W piśmie z dnia 27 lutego 2014r. wskazała, że jej miesięczne wydatki to m.in. czynsz – 300 zł, energia, gaz, telefon – 150 zł, lekarstwa 200 zł, nie licząc innych wydatków, takich jak żywność, obuwie, ubranie, drobne usługi, wyjaśniła, że ma 70 lat, cierpi na wiele schorzeń, okresowo przebywa u córki w P. – koszty przejazdów do L. w związku z wizytami lekarskimi i niniejszą sprawą to ok.150 zł. Postanowieniem z dnia 10 marca 2014r. referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od opłat sądowych i odmówił przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. Od postanowienia tego skarżąca złożyła sprzeciw, wnosząc o przyznanie jej prawa pomocy w całości poprzez przyznanie również adwokata. Wskazała, że ponosi część kosztów zużycia wody, gazu i energii elektrycznej podczas zamieszkiwania przez niemal połowę czasu u córki w P. oraz wyjaśniła, że jest tylko formalnie właścicielką działki wraz z domem w F., którą nabyła od matki w drodze darowizny i obecnie zamierza rozwiązać wszystkie sprawy związane z tą posesją i podzielić się majątkiem z pozostałymi członkami rodziny. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012r., poz.270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. w razie wniesienia sprzeciwu (...) postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd. Wniosek skarżącej A. S. zasługuje na częściowe uwzględnienie. Przepis art. 246 P.p.s.a. przewiduje przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej na jej wniosek, w zakresie całkowitym w sytuacji, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Przedstawione przez skarżącą oświadczenie na okoliczność jej sytuacji majątkowej daje podstawę do przyjęcia, że nie jest ona w stanie ponieść - bez uszczerbku koniecznego utrzymania siebie - wszystkich kosztów postępowania w niniejszej sprawie, a więc zarówno kosztów sądowych, obejmujących m.in. wpis od skargi w wysokości 500 zł, a także ewentualny wpis od skargi kasacyjnej w wysokości 250 zł czy opłaty kancelaryjnej za sporządzenie i doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem w razie oddalenia skargi. Z formularza wniosku PPF oraz ze znajdujących się w aktach sprawy dokumentów wynika, że sytuacja majątkowa skarżącej uzasadnia zwolnienie jej od kosztów sądowych – skarżąca utrzymuje się bowiem wyłącznie z emerytury w wysokości 1660 zł, z czego – jak wskazała – ponosi wydatki w kwocie ok. 800 zł. Pozostała kwota (ponad 800 zł) przeznaczana na wyżywienie i inne niezbędne życiowe wydatki nie jest więc znaczna. Odmawiając uwzględnienia wniosku w pozostałym zakresie dotyczącym ustanowienia adwokata, Sąd miał na uwadze, że skarżąca połowę czasu przebywa u córki w P., a zatem faktycznie w tym okresie prowadzi ona gospodarstwo domowe wraz z córką, co oznacza, że z jednej strony skarżąca ponosi część kosztów utrzymania tego gospodarstwa (w tym, jak wskazuje - zużycia wody, energii i gazu), ale z drugiej strony córka również uczestniczy w wydatkach skarżącej. Z tych względów Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.