II SA/Lu 90/18

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym przez ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wypłacenia różnicy pomiędzy rentą inwalidzką, a świadczeniem pielęgnacyjnym postanawia : przyznać J. S. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. Wnioskiem o przyznanie prawa pomocy złożonym na urzędowym formularzu "PPF" skarżący zwrócił się o ustanowienie adwokata. We wniosku skarżący oświadczył, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z córką i synem, a w skład majątku rodziny wchodzi mieszkanie o pow. [...] m2. Skarżący wykazał, że nie posiada innych nieruchomości, ani żadnych zasobów finansowych. Na dochód rodziny w łącznej kwocie [...] zł składa się otrzymywana przez niego renta inwalidzka w kwocie [...] zł, renta socjalna syna w wysokości [...] zł oraz zasiłki rodzinne z pomocy społecznej w kwocie [...] zł. Referendarz sądowy stwierdził, co następuje: Na wstępie podnieść należy, że skarżący na podstawie art. 239 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. jest zwolniony z mocy ustawy od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Zgodnie bowiem z powołanym przepisem, nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Sprawa, w której skarżący wniósł skargę mieści się w kategorii spraw wymienionych w art. 239 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a., w związku z czym skarżący w sprawie niniejszej jest zwolniony z wszelkich kosztów sądowych w toku całego postępowania. Zgodnie z art. 262 p.p.s.a., przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Wniosek o ustanowienie adwokata jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Mając na uwadze przedstawioną w urzędowym formularzu sytuację materialną i rodzinną skarżącego stwierdzić należy, że wniosek zasługuje na uwzględnienie. Przemawia za tym niski dochód rodziny, brak majątku mogącego służyć pozyskaniu środków finansowych, korzystanie ze środków pomocy społecznej. W przedstawionej sytuacji skarżący spełnia przesłanki z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., nie jest bowiem w stanie ponieść kosztów wynagrodzenia należnego profesjonalnemu pełnomocnikowi za prowadzenie sprawy, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z powyższych względów oraz na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 262 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono o przyznaniu stronie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata.