II SA/Lu 901/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Dudek po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. T . na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego p o s t a n a w i a odrzucić skargę. W. T. w dniu 15 listopada 2004 r. wniósł za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego skargę na decyzje wydane przez ten organ, nie wskazując zaskarżonych aktów przez określenie ich sygnatur i dat wydania. Organ administracyjny w odpowiedzi na skargę uznał, iż przedmiotem zaskarżenia jest także decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Rep. [...] Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 57 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarga do sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać m. in. wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia lub innego aktu oraz oznaczenia organu, którego działanie lub bezczynność ona dotyczy. W. T., mimo wezwania, nie uzupełnił w wyznaczonym terminie formalnych braków skargi – nie wskazał numeru ani daty skarżonych decyzji. Prawną konsekwencją powyższego jest odrzucenie skargi na podstawie przepisu art. 58 §1 pkt 3 cyt. ustawy. Nadto stwierdzić należy, iż nawet w sytuacji, gdyby przyjąć, tak jak organ administracyjny, iż skarga dotyczy decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Rep. [...] to podlega ona odrzuceniu z powodu uchybienia terminu do jej wniesienia. Zgodnie bowiem z przepisem art. 53 §1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, o czym skarżący został pouczony w decyzji. Tymczasem, jak wynika z akt sprawy, przedmiotowa decyzja została doręczona W. T.i 30 września 2004 r. Skarga zaś została wniesiona 15 listopada 2004 r., a więc z uchybieniem 30-dniowego terminu. Powyższe wskazuje, iż skarga podlega odrzuceniu również na podstawie przepisu art. 58 §1 pkt 2 cyt. ustawy. Mając powyższe na względzie orzeczono jak w sentencji.