II SA/Lu 903/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Leszek Leszczyński, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec,, Sędzia NSA Maciej Kierek (sprawozdawca), Protokolant Asystent sędziego Marcin Małek, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 16 stycznia 2007 r. sprawy ze skargi Firmy "A" na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie przekazania według właściwości wniosku dotyczącego zezwolenia na prowadzenie działalności oddala skargę. Postanowieniem z dnia [...] nr rep. [...] wydanym na podstawie art. 138§1pkt.1 w zw. z art.144 kpa Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpoznaniu zażalenia [...] Spółki z o.o. w C. utrzymało w mocy postanowienie działającego z upoważnienia Starosty Dyrektora Wydziału Rolnictwa Ochrony Środowiska i Leśnictwa z dnia [...]., znak: [...] o przekazaniu według właściwości do Wojewody wniosku tej Spółki o wydanie zezwolenia na prowadzenie działalności na terenie województwa zgodnie z wydaną przez Wojewodę decyzją. Organ odwoławczy ustalając, że Spółka w dniu 22 maja 2006r. wniosła o wydanie zezwolenia na prowadzenie w R. działalności związanej z odzyskiem odpadów z uwzględnieniem zbierania i transportu, w tym odpadów niebezpiecznych, która to działalność zaliczana jest do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, stwierdził, że –zgodnie z art. 26ust.3 oraz art.27, 28 i 32 ustawy o odpadach- właściwym do rozpatrzenia wniosku jest Wojewoda . Skargę do sądu administracyjnego wniosła [...] Spółka zo.o. domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia. Skarżąca zarzuciła, że Starostwo działa na zwłokę, a przez to działa na szkodę Spółki. Jej zdaniem Starosta już z chwilą podjęcia wiadomości, iż nie jest właściwy do rozpoznania sprawy powinien niezwłocznie wydać decyzję i powiadomić wnioskodawcę. Tymczasem, choć sprawa działalności Spółki w R. znana jest Staroście już z jej pisma z dnia 13 września 2005r., a następnie z dalszej korespondencji oraz rozmów osobistych, to postanowienie o przekazaniu wniosku Wojewodzie zostało wydane dopiero w dniu 19 czerwca 2006r. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Organ podkreślił, że wniosek o wydanie zezwolenia na prowadzenie działalności na terenie województwa w zakresie określonym w decyzji Wojewody dotyczącej odzysku, zbierania i transportu odpadów Spółka złożyła w dniu 22 maja 2006r. Pismem z dnia 30 maja 2006r. Starostwo wezwało Spółkę do uzupełnienia braków formalnych wniosku poprzez wskazanie przedmiotu decyzji oraz dołączenie wymaganych dokumentów. Skarżąca wykonała wezwanie w dniu 9 czerwca 2006r., a następnie w dniu 19 czerwca 2006r. przekazano wniosek Wojewodzie . Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1§1i2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę zaskarżonej decyzji w zakresie jej zgodności z prawem. Zaskarżona decyzja prawa nie narusza. Sprawa ma charakter wyłącznie procesowy. Strona skarżąca zwróciła się do Starosty o wydanie zezwolenia na prowadzenie określonej działalności. Starosta po zbadaniu wniosku i akt sprawy powziął wątpliwości czy jest organem właściwym do załatwienia sprawy i wydania decyzji. W związku z tym zwrócił się do strony skarżącej o nadesłanie określonych dokumentów i udzielenie wyjaśnień. Dokumenty te zostały przez stronę skarżącą dostarczone Staroście . Badając wstępnie zakres i przedmiot działalności prowadzonej przez stronę skarżącą Starosta stwierdził, że tego typu działalność jest przedsięwzięciem mogącym znacząco oddziaływać na środowisko. Starosta stwierdził, że na podstawie art. 26ust.3 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. o odpadach (Dz.U. Nr 62, poz.628 ze zm.) organem właściwym do wydania zezwolenia jest wojewoda. W związku z powyższym Starosta działając na podstawie art. 65§1kpa postanowił przekazać sprawę według właściwości Wojewodzie . Zgodnie z przysługującym uprawnieniem strona skarżąca wniosła zażalenie, a Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało postanowienie w mocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny badając zarzuty skargi stwierdził, że postanowienie Kolegium jest zgodne z przepisami prawa. W sprawie nie można dopatrzyć się celowego przedłużania postępowania przez Starostę . Starosta na podstawie art. 64§2kpa wystąpił do strony skarżącej o sprecyzowanie przedmiotu żądanej decyzji oraz dołączenie wymaganych dokumentów. Po zapoznaniu się z tymi dokumentami uznał, że właściwym w sprawie jest Wojewoda i wydał postanowienie o przekazaniu sprawy. W tej sytuacji nie można dopatrzyć się, aby Starosta celowo przedłużał postępowanie i działał na niekorzyść strony. W związku z powyższym Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270).