II SA/Lu 905/15

WyrokWSA w Lublinie2016-04-14

Skład orzekający: Grażyna Pawlos-Janusz, Witold Falczyński, Marta Laskowska-Pietrzak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy córka strony, która podjęła pracę w innym mieście i przebywała u partnera, powinna być zaliczana do osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym z matką w celu ustalenia prawa do zasiłku stałego, a jej dochody do dochodów rodziny?
Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, uznając, że organy nie zweryfikowały należycie twierdzeń strony o faktycznym braku zamieszkania córki w jej gospodarstwie domowym w okresie pracy w innym mieście. Niewłaściwe ustalenie składu rodziny i jej dochodów mogło wpłynąć na błędne uznanie zasiłku stałego za świadczenie nienależnie pobrane.
Stan faktyczny
W. M. pobierała zasiłek stały. Po wywiadzie środowiskowym organ pierwszej instancji uznał, że część zasiłku pobranego w okresie czerwiec-sierpień 2015 r. jest nienależna, ponieważ córka strony podjęła pracę i jej dochód zwiększył dochód rodziny. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało tę decyzję w mocy. Strona wniosła skargę do WSA, kwestionując ustalenia dotyczące wspólnego zamieszkiwania i gospodarowania z córką.
Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Sędziowie Sędzia NSA Witold Falczyński (sprawozdawca), Sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Beata Basak, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 14 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi W. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uznania zasiłku stałego za świadczenie nienależnie pobrane uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] r. nr [...]. Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w P. działając z upoważnienia Prezydenta Miasta P. decyzją z dnia [...] lipca 2012 r. znak: [...] przyznał W. M. zasiłek stały dla osoby w rodzinie w kwocie [...]zł miesięcznie na okres od dnia [...] czerwca 2012 r. do dnia [...] maja 2016 r. oraz postanowił o opłacaniu za nią składki na ubezpieczenie zdrowotne w wys. 9,00 % od kwoty zasiłku na czas trwania świadczenia. Powyższa decyzja został zmieniona dwukrotnie. Po raz pierwszy MOPS w P. decyzją z dnia [...] grudnia 2014 r. znak: [...] zmienił ww. decyzję w części dotyczącej wysokości świadczenia - zasiłku stałego na kwotę [...]zł miesięcznie, zmiana dotyczyła okresu od [...] grudnia 2014 r. do [...] maja 2016 r. Następnie decyzją z dnia [...] czerwca 2015 r. znak: [...] organ ponownie zmienił tę decyzję w części dotyczącej wysokości świadczenia - zasiłku stałego na kwotę [...]zł miesięcznie i zmiana dotyczyła okresu od dnia [...] lipca 2015 r. do [...] maja 2016 r. W trakcie przeprowadzania wywiadu środowiskowego w dniu [...] sierpnia 2015 r. organ pierwszej instancji powziął informację – która w jego ocenie miała wpływ na kwestię zasadności pobierania zasiłku stałego przez W. M. - że córka wnioskodawczyni E. P. prowadząca z nią wspólne gospodarstwo domowe - podjęła pracę od [...] maja 2015 r. w firmie R. P. Sp. z o.o. w W.. Na podstawie dokonanych wyliczeń organ pierwszej instancji w decyzji z dnia [...] sierpnia 2015 r. znak: [...], że pobrany zasiłek stały w łącznej kwocie [...]zł za okres od [...] czerwca 2015 r. do [...] sierpnia 2015 r. jest nienależnie pobranym świadczeniem z pomocy społecznej. W odwołaniu od powyższej decyzji W. M. wskazała, że ma 61 lat, orzeczoną II grupę niepełnosprawności i nie posiada żadnego swojego dochodu. Utrzymuje się z alimentów syna w kwocie [...]zł i zasiłku rodzinnego w kwocie [...]zł. Razem ze stroną zamieszkują pełnoletnie dzieci strony tj. córka M. - 24 lata, która uczy się i otrzymuje alimenty w kwocie [...]zł, syn - 34 lata, który nie pracuje i ma orzeczoną III grupę niepełnosprawności. Nie może znaleźć pracy, gdyż ciągle pozostaje w konflikcie z prawem i był kilkakrotnie karany. Wprowadziła się do niej córka - 20 lat, która jest w trakcie rozwodu. Poza tym wskazała, że córka M. w ogóle nie dokłada się do budżetu rodziny, gdyż twierdzi, że potrzebne są jej pieniądze na opłacenie szkoły i jej wydatki. Natomiast córka E. mająca 20 lat jest u strony zameldowana tymczasowo. W maju podjęła pracę, gdzie pracowała dwa lub cztery dni. W miesiącu czerwcu też pracowała kilka dni, natomiast w lipcu pracowała cały miesiąc. Córka przebywała u swojego partnera, nie mieszkając z wnioskodawczynią. Jedynie w miesiącu czerwcu dała stronie tylko [...] zł do dopłaty za światło, a w lipcu tylko [...] zł na leki. Oświadczyła, że od sierpnia córka już nie pracowała. Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu powyższego odwołania decyzją z dnia [...] października 2015 r., nr [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy powołując się na art. 3 ust. 1, ust. 3 w zw. z art. 8 ust. 1 pkt 2, ust. 3 oraz art. 37 ust. 1 pkt 2 ustawy o pomocy społecznej wskazał, że w okresie od [...] czerwca 2015 r. do [...] sierpnia 2015 r. w odniesieniu do W. M. mamy do czynienia z sytuacją pobrania przez nią częściowo nienależnego świadczenia z pomocy społecznej, o którym mowa w art. 6 pkt 16 ww. ustawy. Kolegium wyjaśniło, że w dniu [...] sierpnia 2015 r. organ pierwszej instancji na podstawie art. 61 § 4 k.p.a., wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie weryfikacji decyzji ostatecznej dotyczącej zasiłku stałego przyznanego na okres od [...] kwietnia 2012 r. do [...] maja 2016 r. w związku z powzięciem przez organ informacji o zmianie sytuacji materialnej rodziny. W trakcie wszczętego postępowania administracyjnego ustalono, że w okresie pobierania przez stronę świadczenia z pomocy społecznej w formie zasiłku stałego córka strony E. P. prowadząca ze stroną wspólnie gospodarstwo domowe podjęła pracę od [...] maja 2015 r. w firmie R. P. Sp. z o.o. w W.. Okoliczność ta spowodowała, że stało się koniecznym zweryfikowanie uprawnień do zasiłku stałego od miesiąca czerwca 2015 r., bo zmieniła się sytuacja dochodowa rodziny wnioskodawczyni, o czym strona nie poinformowała, a do czego była zobligowana w myśl art. 109 ustawy o pomocy społecznej. Organ odwoławczy wskazał, że dochód rodziny M. za maj 2015 wyniósł w sumie [...] zł (a składał się na niego dochód z wynagrodzenia za pracę córki E. P. [...] zł, dwa świadczenia z funduszu alimentacyjnego [...] zł, zasiłek rodzinny [...] zł). Po podzieleniu ww. dochodu przez członków rodziny (5 osób) na osobę otrzymano kwotę [...]zł. Organ podniósł, że kryterium dochodowe na osobę w rodzinie wynosiło wówczas [...] zł, wysokość wypłaconego zasiłku stałego za czerwiec 2015 r. wyniosła [...] zł, natomiast po przeliczeniu wysokość należnego zasiłku za ten miesiąc powinna wynieść [...] zł. Mając na uwadze różnicę wysokości pobranego, a należnego świadczenia powstała wysokość świadczenia nienależnie pobranego w wysokości [...] zł (sposób wyliczenia: [...] zł - [...] zł). Podobnych wyliczeń organ dokonał w miesiącach następnych, wskazując, że dochód rodziny M. za czerwiec 2015 wyniósł w sumie [...] zł (a składał się na niego: dochód z wynagrodzenia za pracę córki E. P. [...] zł, dwa świadczenia z funduszu alimentacyjnego [...] zł, zasiłek rodzinny [...] zł). Dodatkowo organ zauważył, że w czerwcu 2015 r. został zatrzymany syn na jeden miesiąc w Zakładzie Karnym do dyspozycji prokuratora, stąd nastąpiły zmiany w strukturze rodziny i po podzieleniu ww. dochodu przez członków rodziny (4 osoby) otrzymano kwotę [...]zł na osobę. Organ podniósł, że kryterium dochodowe na osobę w rodzinie wynosiło [...] zł, wysokość wypłaconego zasiłku stałego za lipiec 2015 r. wyniosła [...] zł, a wysokość należnego zasiłku za ten sam miesiąc powinna wynieść [...] zł. Zatem biorąc pod uwagę wysokości pobranego, a należnego świadczenia powstała wysokość świadczenia nienależnie pobranego w wysokości [...] zł (sposób wyliczenia: [...] zł – [...] zł). Dochód rodziny M. za lipiec 2015 r. wyniósł [...] zł (tj. dochód z wynagrodzenia za pracę córki E. P. [...] zł, dwa świadczenia z funduszu alimentacyjnego [...] zł, zasiłek rodzinny [...] zł). Po podzieleniu ww. dochodu przez członków rodziny (5 osób, syn wnioskodawczyni opuścił areszt) na osobę otrzymano kwotę [...]zł. Kryterium dochodowe na osobę w rodzinie wynosiło wówczas [...] zł, wysokość wypłaconego zasiłku stałego za sierpień 2015 r. wyniosła [...] zł, a kwota należnego zasiłku za ten sam miesiąc po przeliczeniu wyniosła [...] zł. W związku z powyższym organ uznał, że wysokość świadczenia nienależnie pobranego wyniosła [...] zł. Organ na podstawie powyższych wyliczeń i po zsumowaniu miesięcznych świadczeń nienależnie pobranych z tytułu wypłaconego W. M. zasiłku stałego za okres od [...] czerwca 2015 r. do [...] sierpnia 2015 r., przyjął, że kwota świadczeń nienależnie pobranych wyniosła [...] zł. W. M. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego powtórzyła argumentację powołaną już w odwołaniu od decyzji organu I instancji. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna i zasługuje na uwzględnienie. Podstawę materialnoprawną zapadłego w sprawie rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (tekst jedn. Dz. U. z 2015 r., poz. 163 ze zm.). W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z art. 109 powyższej ustawy osoby i rodziny korzystające ze świadczeń z pomocy społecznej są obowiązane niezwłocznie poinformować organ, który przyznał świadczenie, o każdej zmianie w ich sytuacji osobistej, dochodowej i majątkowej, która wiąże się z podstawą do przyznania świadczeń. Ponadto w myśl art. 106 ust. 5 ww. ustawy decyzję administracyjną zmienia się lub uchyla na niekorzyść strony bez jej zgody w przypadku zmiany przepisów prawa, zmiany sytuacji dochodowej lub osobistej strony, pobrania nienależnego świadczenia, a także można zmienić lub uchylić decyzję, jeżeli wystąpiły przesłanki, o których mowa w art. 11, art. 12 i art. 107 ust. 5. Zmiana decyzji administracyjnej na korzyść strony nie wymaga jej zgody. Przedmiotem niniejszej sprawy jest uznanie zasiłku stałego za świadczenie nienależnie pobrane. Zgodnie z art. 37 ustawy o pomocy społecznej zasiłek stały przysługuje: 1) pełnoletniej osobie samotnie gospodarującej, niezdolnej do pracy z powodu wieku lub całkowicie niezdolnej do pracy, jeżeli jej dochód jest niższy od kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej; 2) pełnoletniej osobie pozostającej w rodzinie, niezdolnej do pracy z powodu wieku lub całkowicie niezdolnej do pracy, jeżeli jej dochód, jak również dochód na osobę w rodzinie są niższe od kryterium dochodowego na osobę w rodzinie. Zasiłek stały ustala się w wysokości: 1) w przypadku osoby samotnie gospodarującej – różnicy między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej a dochodem tej osoby, z tym że kwota zasiłku nie może być wyższa niż 542 zł miesięcznie; 2) w przypadku osoby w rodzinie – różnicy między kryterium dochodowym na osobę w rodzinie a dochodem na osobę w rodzinie. Przepis powyższy nie tylko wskazuje warunki jakim powinny odpowiadać podmioty uprawnione do otrzymania zasiłku stałego, ale również określa wysokość zasiłku w zależności od tego, czy wnioskodawca gospodaruje samotnie, czy też jest "osobą w rodzinie". Mając na uwadze treść przywołanego przepisu zauważyć należy, że dla przyznania i określenia wysokości zasiłku stałego niezbędne jest zatem ustalenie, czy w danej sprawie mamy do czynienia z "rodziną". Na gruncie ustawy o pomocy społecznej pojęcie "rodziny" ma ustawową definicję. W art. 6 pkt 14 tej ustawy, ustawodawca wskazał, że rodzina to osoby spokrewnione lub niespokrewnione pozostające w faktycznym związku, wspólnie zamieszkujące i gospodarujące. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że faktyczny związek, o jakim mowa w tym przepisie, oznacza nie tylko zapewnienie dochodu stanowiącego źródło utrzymania, ale także codzienne współdziałanie osób, zmierzające do lepszego zaspokojenia ich potrzeb bytowych, w tym mieszkaniowych, żywnościowych. Źródło utrzymania nie jest więc jedynym czynnikiem stanowiącym o uznaniu osób wspólnie zamieszkujących za rodzinę. Z kolei wspólne zamieszkiwanie jest przesłanką uznania za rodzinę osób zamieszkujących ze sobą, jeżeli równocześnie z tym zamieszkiwaniem występuje element wspólnego gospodarowania, który opiera się na podziale zadań związanych z właściwym prowadzeniem gospodarstwa domowego (wyroki NSA z dnia 2 października 2014 r., sygn. akt I OSK 1138/13, Lex nr 1769162 oraz z dnia 17 marca 1998 r., sygn. akt I SA 1997/97, Lex nr 45807). Oznacza to, że uznanie za rodzinę wymaga udowodnienia faktu nie tylko wspólnego gospodarowania, ale również zamieszkiwania. Jak wynika z akt sprawy skarżącej został przyznany zasiłek stały w kwocie [...]zł miesięcznie, w okresie od [...] grudnia 2014 r. do [...] maja 2016 r. (decyzja MOPS w P. z dnia [...] grudnia 2014 r., nr [...]), a następnie decyzją z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...] organ ponownie zmienił tę decyzję w części dotyczącej wysokości świadczenia - zasiłku stałego na kwotę [...]zł miesięcznie i zmiana dotyczyła okresu od dnia [...] lipca 2015 r. do [...] maja 2016 r. Organ pomocy społecznej po przeprowadzeniu wywiadu środowiskowego w dniu [...] sierpnia 2015 r., wszczął postępowanie w sprawie zweryfikowania uprawnień do otrzymania zasiłku stałego przez W. M. z uwagi na zmianę sytuacji finansowej w jej rodzinie, poprzez podjęcie pracy przez jedną z jej córek w okresie czerwiec – sierpień 2015 r. Zdaniem organów, przeprowadzone w sprawie postępowanie wyjaśniające polegające na zsumowaniu osobno w każdym miesiącu czerwiec - lipiec – sierpień 2015 dochodów osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym uprawnionej wykazało, że skarżąca pobrała zasiłek wyższy, niż jej przysługiwał, tj. w miesiącu czerwcu o kwotę [...]zł, w lipcu o kwotę [...]zł i w sierpniu o kwotę [...]zł. Zmiana sytuacji dochodowej rodziny spowodowała, że nastąpiło pobranie przez uprawnioną - w myśl art. 6 pkt 16 ustawy o pomocy społecznej - świadczenia nienależnego. Zgodnie bowiem z powyższym przepisem za świadczenie nienależnie pobrane przyjmuje się świadczenie pieniężne uzyskane na podstawie przedstawionych nieprawdziwych informacji lub niepoinformowanie o zmianie sytuacji materialnej lub osobistej. Na podstawie wywiadu środowiskowego organy ustaliły, że do osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym ze skarżącą należą także: córki – E. i M., synowie - M. i A. ( w sumie 5 osób). Z oświadczeń skarżącej wynika, że córka E. P., która jest u strony tymczasowo zameldowana, podjęła pracę od [...] maja 2015 r. w firmie R. P. Sp. z o.o. w W. i w tym czasie przebywała u swojego partnera, nie mieszkając ze stroną. Powyższe oświadczenie skarżąca powtarzała konsekwentnie na każdym etapie postępowania. W ocenie Sądu powyższa okoliczność jest istotna dla sprawy i ma wpływ na jej wynik. Organy nie uwzględniły bowiem kwestii faktycznego zamieszkania córki skarżącej w W., a nie z matką. Fakt ten przesądza bowiem, że nie można było E. P. w okresie kiedy pracowała w innym mieście, zaliczyć do osób pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym, a w konsekwencji nie można było zaliczyć osiąganych przez nią dochodów do dochodów rodziny. Wobec takich ustaleń należy wskazać, że twierdzenia skarżącej nie zostały należycie zweryfikowane przez organ, co w świetle przedstawionej wyżej wykładni przepisów ustawy o pomocy społecznej jest nieprawidłowe. W celu przeprowadzenia prawidłowego postępowania wyjaśniającego w sprawie dotyczącej przyznania przedmiotowego zasiłku, organy pomocy społecznej obowiązane są zatem uczynić przedmiotem swych ustaleń faktycznych okoliczności dotyczące prowadzenia przez stronę jej wspólnego gospodarstwa domowego z córką E. P. w okresie kiedy pracowała w W.. Okoliczność ta powinna zostać uwzględniona, ewentualnie w razie wątpliwości, co do jej wiarygodności udowodniona zgodnie z art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 K.p.a. W myśl bowiem art. 7 k.p.a. w toku postępowania organy administracji publicznej podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Zgodnie zaś z art. 77 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Ustalenia faktyczne powinny stanowić element uzasadnienia faktycznego decyzji zgodnie z art. 107 § 3 k.p.a. Wskazane wyżej naruszenia przepisów procesowych uzasadniają uchylenie decyzji organu I instancji, jak również utrzymującej ją w mocy decyzji organu odwoławczego, albowiem uchybienia te miały istotny wpływ na wynik sprawy. Orzekanie, czy organ zasadnie uznał pobrane przez skarżącą świadczenia za nienależnie pobrane w związku ze stwierdzonymi brakami postępowania dowodowego jest zatem co najmniej przedwczesne. Przy ponownym rozpoznawaniu sprawy organ I instancji winien uwzględnić poczynione powyżej uwagi przy podejmowaniu rozstrzygnięcia. Zgodnie bowiem z treścią art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Natomiast wskazania dla organu w niniejszej sprawie, co do dalszego postępowania wynikają z dokonanych wyżej rozważań. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 135 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło