II SA/Lu 908/14

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton-Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym przez ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi D. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. , nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji w sprawie zasiłku stałego postanawia: przyznać D. G. prawo pomocy w zakresie częściowym przez ustanowienie radcy prawnego, którego wyznaczy Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych. W złożonej skardze skarżący zwrócił się jednocześnie z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, który następnie uzupełnił składając w zakreślonym przez sąd terminie, wypełniony urzędowy formularz PPF. Skarżący w urzędowym formularzu zaznaczył, że domaga się ustanowienia radcy prawnego. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy referendarz sądowy stwierdził, co następuje: Na wstępie podnieść należy, że stosownie do art. 239 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Sprawa, w której skarżący wniósł skargę, mieści się w wymienionej kategorii spraw, a zatem jest on w tej sprawie zwolniony z mocy ustawy z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie przepisy o przyznaniu prawa pomocy (art. 262 p.p.s.a.). Zgodnie z powyższym, żądanie strony dotyczące przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego, jest żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym (art. 245 ( 3 p.p.s.a.). W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Stwierdzić należy, że wniosek strony o ustanowienie radcy prawnego zasługuje na uwzględnienie, ponieważ skarżący wykazał, że nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną, niepełnoletnią córką i matką. Rodzina zamieszkuje w mieszkaniu komunalnym, jednakże umowa najmu mieszkania została wypowiedziana z powodu zaległości w opłacie czynszu. Na dochód rodziny w łącznej kwocie [...] zł składa się: otrzymywany przez skarżącego zasiłek stały w wysokości [...] zł i zasiłek pielęgnacyjny w kwocie [...] zł, zasiłek rodzinny na dziecko w [...] zł oraz świadczenie ZUS matki skarżącego w kwocie [...] zł. Skarżący, ani jego rodzina pozostająca we wspólnym gospodarstwie domowym nie posiadają żadnego majątku nieruchomego, jak też żadnych zasobów finansowych. Mając na uwadze przedstawioną w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz wynikającą z akt sprawy sytuację materialną skarżącego (niski dochód rodziny, utrzymywanie się ze środków pomocy społecznej, brak majątku, który mógłby służyć pozyskaniu środków pieniężnych na sfinansowanie kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika), uznać należy, że strona nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania w zakresie wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Powyższe prowadzi do wniosku, że strona znajduje się w sytuacji uprawniającej do przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym przez ustanowienie radcy prawnego. Z tych względów oraz na podstawie art. 246 § 1 pkt 2, art. 262 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.