II SA/Lu 91/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Leszek Leszczyński po rozpoznaniu w dniu 29 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I.S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [..]., Nr [..] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego; w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy p o s t a n a w i a odmówić I. S. przyznania prawa pomocy. I. S. złożyła w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [..]., Nr [..] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego, wniosek o przyznanie prawa pomocy skarżącej w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wobec tego, że do skargi nie dołączono jej odpisów oraz odpisów jej załączników pismem z dnia 8 lutego 2008 r. wezwano skarżącą do usunięcia w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi jej braków formalnych poprzez nadesłanie poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych pięciu odpisów skargi oraz wezwano skarżącą do wypełnienie w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem pozostawienie wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Wniosek o przyznanie prawa pomocy nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do unormowania art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwana dalej "p.p.s.a.") prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi. Oczywista bezzasadność skargi zachodzi wówczas, gdy bez konieczności dokonywania głębszej analizy stanu faktycznego i prawnego zupełnie oczywistej jest, że skarga nie może zostać uwzględniona jak na przykład wówczas, gdy strona nie uzupełniła braków skargi w terminie (por. B. Dauter Zarys metodyki pracy sędziego sądu administracyjnego., LexisNexis Warszawa 2008, s. 473). Stosownie do unormowania art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jeżeli strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, stanowi to podstawę do jej odrzucenia w myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Do pisma w postępowaniu sądowym należy dołączyć jego odpisy, którymi mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej, zgodnie z art. 47 § 1 i 2 p.p.s.a. Konsekwencją unormowania art. 47 § 2 p.p.s.a. jest to, że bez względu na to czy egzemplarz odpisu pisma jest odwzorowaniem w dowolnej technice pełnej treści składanego pisma (kserokopią, fotokopią czy wydrukiem komputerowym), czy też osobno sporządzonym dokumentem zawsze niezbędne jest jego poświadczenie zgodności z oryginałem (por. A. Kabat teza 2 komentarza do art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270), [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., Zakamycze 2006). Uwierzytelnić (poświadczyć zgodność z oryginałem) może strona, która jest autorem pisma. W świetle unormowania art. 47 § 1 i 2 p.p.s.a. oraz powyższych wywodów przyjąć należy, że skarżąca nie usunęła braków formalnych wniesionej skargi. Z tych powodów skarga I. S., jako oczywiście bezzasadna nie może być uwzględniona, co w zakresie oceny zasadności wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy skutkuje odmową jego uwzględnienia. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie działając na podstawie art. 247 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.