II SA/Lu 913/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Wiesława Achrymowicz po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [..]. . Nr [..] w przedmiocie nakazu przedłożenia określonych dokumentów w zakresie formalnoprawnej dopuszczalności skargi p o s t a n a w i a odrzucić skargę SA/Lu 913/04 UZASADNIENIE S. B. wystąpił na drogę postępowania sądowoadministracyjnego ze skargą na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [..] w przedmiocie nałożenia obowiązku przedłożenia określonych dokumentów we wskazanym terminie. W dalszym toku procedowania, zgodnie z zarządzeniem z dnia 28 grudnia 2004 r., do skarżącego zostało skierowane pisemne wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi we wskazanej kwocie, z zakreśleniem ustawowego terminu na dokonanie tej czynności proceduralnej i pouczeniem o rygorze na wypadek pozostania bezczynnym, doręczone dorosłemu domownikowi adresata w dacie 06 stycznia 2005 r., co stwierdza zapis widniejący na dowodzie doręczenia dołączonym do akt sprawy niniejszej. Zakreślony skarżącemu termin upłynął bezskutecznie, o czym stanowi notatka urzędowa z dnia 17 stycznia 2005 r.. Natomiast w dacie 12 stycznia 2005 r. skarżący złożył pismo z oświadczeniem o cofnięciu skargi. W zaistniałej sytuacji proceduralnej Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przedstawiony tok procedowania na etapie postępowania sądowoadministracyjnego realizuje w pierwszym rzędzie hipotezy art. 220 § 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w następstwie czyniąc zasadnym zastosowanie dyspozycji art. 220 § 3 przywołanej wyżej ustawy, stanowiącej rygor odrzucenia skargi wobec nieuiszczenia należnego wpisu sądowego. Natomiast bez rozstrzygającego znaczenia pozostaje w tych okolicznościach proceduralnych oświadczenie skarżącego o cofnięciu skargi, skoro wobec nieuiszczenia wpisu sądowego od niej należnego, nie została ona złożona w sposób formalnoprawnie skuteczny, w istocie nie stwarzając stanu zawisłości sprawy w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak na wstępie.