II SA/Lu 915/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Kierek – sprawozdawca, Sędziowie Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak, Asesor WSA Wiesława Achrymowicz, Protokolant Stażysta Monika Kowalik, po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2005 r. sprawy ze skargi T. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. [...] w przedmiocie zasiłek celowy oddala skargę Decyzją z dnia [...] października 2004r. Nr [...] wydaną na podstawie art.138§1pkt.1 kpa w zw. z art. 155 kpa Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpoznaniu odwołania T.W. od decyzji Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...] sierpnia 2004r., Nr [...] o odmowie zmiany decyzji własnej z dnia [...] kwietnia 2004r., Nr [...] przyznającej jej zasiłek celowy w kwocie 100zł utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że decyzją z dnia [...] kwietnia 2004r. Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej przyznał T.W. zasiłek celowy w wysokości 100zł miesięcznie na zaspokojenie pilnych potrzeb życiowych. W dniu 19 kwietnia 2004r. T.W. złożyła wniosek o zmianę tej decyzji w trybie art.155kpa i przyznanie jej zasiłku w kwocie 250zł. Po rozpoznaniu jej wniosku organ wydał decyzję z dnia [...] sierpnia 2004r., którą odmówił dokonania żądanej zmiany. Samorządowe Kolegium Odwoławcze podzielając stanowisko organu I instancji stwierdziło, że nie zachodzą przesłanki określone w art.155 kpa, uzasadniające zmianę decyzji własnej, bowiem brak jest interesu społecznego lub ważnego interesu strony, które by za tym przemawiały. Organ podkreślił, że skarżąca systematycznie korzysta ze świadczeń z pomocy społecznej, a więc faktycznie uzyskuje znaczną pomoc i ze względu na to, że możliwości finansowe Ośrodka są ograniczone, nie było podstaw do zmiany decyzji i przyznania jej zasiłku celowego w wyższej kwocie. Na powyższą decyzję T.W. wniosła skargę do sądu administracyjnego, domagając się jej uchylenia. W skardze zarzuciła naruszenie art.11 ust.3 oraz art.2 i 3 ustawy o pomocy społecznej, które obligują organ pomocy społecznej do przyznania kwot w miesięcznej wysokości przekraczającej granicę skrajnego ubóstwa. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz.1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę w zakresie zgodności zaskarżonej decyzji z prawem. Zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja prawa nie narusza. Materialno-prawną podstawą wydania decyzji przez organ I instancji był art. 155 kpa, stanowiący, że decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo może być w każdym czasie za zgodą strony uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał lub przez organ wyższego stopnia, jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji i przemawia za tym interes społeczny i słuszny interes stron. Podnieść przy tym należy, że ze względu na podstawowa zasadę trwałości decyzji ostatecznych wzruszanie takich decyzji w trybie art.155 kpa powinno następować w wyjątkowych, szczególnie uzasadnionych sytuacjach. Wydanie decyzji na podstawie art. 155 kpa oparte jest na tzw. uznaniu administracyjnym, co oznacza, że organ orzekający ocenia na podstawie zebranych w sprawie materiałów dowodowych czy występują okoliczności usprawiedliwiające słuszny interes strony lub interes społeczny. W sprawie nie występują przesłanki uzasadniające zmianę decyzji Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej z [...] kwietnia 2004r. przyznające T.W. zasiłek celowy w kwocie 100zł miesięcznie. Z zebranych materiałów dowodowych nie wynika, by zachodziły okoliczności wyjątkowe, usprawiedliwiające słuszny interes społeczny lub ważny interes skarżącej. Zaskarżona decyzja nie pozbawiła przy tym skarżącej prawa ponownego ubiegania się o przyznanie jej stosownych świadczeń z pomocy społecznej w razie zmiany jej sytuacji życiowej. Organ odwoławczy prawidłowo zatem ocenił decyzję organu niższego, stwierdzając, że przy jej wydaniu nie przekroczono granic uznania administracyjnego. Decyzja Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej z [...]kwietnia 2004r. została wydana prawidłowo i nie narusza przepisów ustawy z dnia [...] marca 2004r. o pomocy społecznej, jak również przepisów postępowania. Ustalanie wysokości zasiłku celowego oparte jest na uznaniu administracyjnym, przy czym organ uwzględnia nie tylko sytuację materialną osoby ubiegającej się o pomoc, ale również możliwości finansowe ośrodka. Pomoc powinna być przyznawana w pierwszej kolejności tym osobom, które nie są w stanie samodzielnie egzystować. Skarżąca systematycznie korzysta ze świadczeń z pomocy społecznej, a więc ostatecznie otrzymuje potrzebne jej wsparcie. Mając powyższe na uwadze Sąd oddalił skargę na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153, poz.1270)