II SA/Lu 915/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Witold Falczyński, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Ibrom, Asesor WSA Jerzy Drwal (sprawozdawca ), Protokolant Starszy referent Beata Basak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 stycznia 2006 r. sprawy ze skargi K. Ś. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego oddala skargę Decyzją z dnia [...] r. (Nr rep.[...]), wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 8 ust. 1 pkt 2, art. 18 ust. 1 pkt 1, art. 37 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2 i ust. 3 oraz art. 106 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2004 r., Nr 64, poz. 593 z późn. zm.) Samorządowe Kolegium Odwoławcze , po rozpoznaniu odwołania K. Ś., utrzymało w mocy decyzję Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Rodzinie z dnia [...] r. (Nr [...]) w sprawie odmowy przyznania stronie świadczenia z pomocy społecznej w formie zasiłku stałego. W uzasadnieniu podano, że zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej, prawo do świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej przysługuje osobie w rodzinie, w której dochód na osobę nie przekracza kwoty 316 zł. Dochód na jedną osobę w rodzinie K. Ś. wynosi 320,77 zł i przekracza ustawowe kryterium – 316 zł. Do dochodu rodziny K. Ś. należało doliczyć dochód uzyskiwany z posiadanego gospodarstwa rolnego. Bez znaczenia jest zarzut strony, że posiadany stary sad nie przynosi zysków. W skardze do Sądu, K. Ś. zarzuciła, że posiadany przez nią sad nie przynosi takich dochodów, jakie przyjęto w wyliczeniach przeprowadzonych przez Kolegium. Wniosła również o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej odrzucenie podtrzymując – w odniesieniu do zarzutów i wniosków skargi - argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia 18 listopada 2005 r. przywrócono skarżącej termin do wniesienia skargi. Rozpoznając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zaskarżona decyzja prawa nie narusza. Zasady przyznawania świadczeń z pomocy społecznej określają – od dnia 1 maja 2004 r. - przepisy ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 539 ze zm.). Celem pomocy społecznej – w myśl art. 2 i 3 cyt. ustawy - jest wspieranie osób i rodzin w ich wysiłkach zmierzających do zaspokojenia niezbędnych potrzeb i przezwyciężenia trudnych sytuacji życiowych, których nie są one w stanie pokonać, wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości, a także umożliwianie im życia w warunkach odpowiadających godności człowieka. Ustawodawca zastrzega, w art. 3 ust. 3 ustawy, że rodzaj, forma i rozmiar świadczenia powinny być odpowiednie do okoliczności uzasadniających udzielenie pomocy. Pomocy społecznej udziela się osobom i rodzinom w szczególności z powodu: ubóstwa, sieroctwa, bezdomności, bezrobocia, niepełnosprawności, długotrwałej lub ciężkiej choroby, przemocy w rodzinie, potrzeby ochrony macierzyństwa lub wielodzietności, bezradności w sprawach opiekuńczo-wychowawczych i prowadzenia gospodarstwa domowego, zwłaszcza w rodzinach niepełnych lub wielodzietnych, braku umiejętności w przystosowaniu do życia młodzieży opuszczającej placówki opiekuńczo-wychowawcze, trudności w integracji osób, które otrzymały status uchodźcy, trudności w przystosowaniu do życia po zwolnieniu z zakładu karnego, alkoholizmu lub narkomanii, zdarzenia losowego i sytuacji kryzysowej, klęski żywiołowej lub ekologicznej (art. 7 ustawy). Zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 2 ustawy, prawo do świadczeń z pomocy społecznej, z zastrzeżeniem art. 40, 41, 78 i 79, przysługuje osobie w rodzinie, w której dochód na osobę nie przekracza kwoty 316 zł, przy jednoczesnym wystąpieniu co najmniej jednego z powodów wymienionych w art. 7 pkt 2-15 lub innych okoliczności uzasadniających udzielenie pomocy społecznej. W myśl art. 8 ust. 3 ustawy, za dochód uważa się sumę miesięcznych przychodów z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku lub w przypadku utraty dochodu z miesiąca, w którym wniosek został złożony, bez względu na tytuł i źródło ich uzyskania, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Dochód pomniejsza się m.in. o kwotę alimentów świadczonych na rzecz innych osób. Orzekające organy prawidłowo ustaliły, że w miesiącu poprzedzającym złożenie wniosku, tj. w maju 2005 r. łączne dochody rodziny skarżącej wyniosły 1.283,09 zł miesięcznie, w tym renta inwalidzka męża skarżącej w kwocie 417,02 zł, renta socjalna syna w kwocie 567,31 zł oraz dochody z gospodarstwa rolnego (sadu) w kwocie 298,76 zł. Przy czteroosobowej rodzinie dochód na osobę wynosi 320,77 zł. Należy wyjaśnić, że do wyliczeń przyjmuje się, że z 1 ha przeliczeniowego uzyskuje się dochód miesięczny w wysokości 194 zł (art. 8 ust. 9 ustawy). Gospodarstwo rolne należące do skarżącej ma powierzchnię 1,35 ha fizycznego i 1,54 ha przeliczeniowego (k. 9 akt administracyjnych). Stąd też dochód z tytułu posiadania gospodarstwa rolnego został ustalony prawidłowo. Zatem niesłuszne są zarzuty skarżącej, że stary sad w rzeczywistości nie przynosi takich dochodów, jakie przyjęto do wyliczeń przy ustalaniu dochodu rodziny i dochodu przypadającego na osobę w rodzinie skarżącej. Zgodnie bowiem z art. 8 ust. 10 cyt. ustawy, dochody z pozarolniczej działalności gospodarczej i z hektara przeliczeniowego oraz z innych źródeł sumuje się. Zaskarżoną decyzją odmówiono przyznania skarżącej zasiłku stałego. We wniosku z dnia 17 czerwca 2005 r. skarżąca wnosiła o przyznanie jej zasiłku, wskazując, że nie ma środków między innymi na zakup leków i opału. W trakcie wywiadu przeprowadzonego przez pracownika socjalnego, skarżąca skonkretyzowała swój wniosek, zwracając się o przyznanie zasiłku stałego, sygnalizując przy tym, iż jest osobą niepełnosprawną. Zasiłek stały należy do świadczeń pieniężnych z zakresu pomocy społecznej (art. 36 pkt 1 lit.a cyt. ustawy). Ustawa o pomocy społecznej nie przewiduje odstępstw od zasady, że zasiłek stały może być przyznany osobie, która nie spełnia tak zwanego kryterium dochodowego, o którym mowa w art. 8 ust. 1 pkt 2 tejże ustawy. Z tych też względów pozbawiona usprawiedliwionych podstaw skarga podlegała oddaleniu na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.). jp