II SA/Lu 919/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Sidor po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu wypłaconych zaliczek alimentacyjnych i świadczenia z funduszu alimentacyjnego – w zakresie skargi kasacyjnej p o s t a n a w i a odrzucić skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 31 grudnia 2012r., sygn. akt II SA/Lu 919/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę H. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu wypłaconych zaliczek alimentacyjnych i świadczenia z funduszu alimentacyjnego. W dniu 25 maja 2013r. /data stempla pocztowego/ skarżący wniósł osobiście sporządzone "zażalenie" kwestionując powyższe rozstrzygnięcie Sądu. Z uwagi na to, że od wyroku tego przysługiwała skarga kasacyjna, o czym skarżący został pouczony na rozprawie sądowej, na której wyrok ogłoszono, wniesione "zażalenie" należało potraktować jako skargę kasacyjną. Sąd zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Zgodnie bowiem z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012r., poz.270 ze zm.), zwanej P.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, natomiast osobiście skargę kasacyjną może sporządzić wyłącznie strona, która jest jedną z osób wymienionych w art.175 § 2 P.p.s.a. tzn. sędzią, prokuratorem, notariuszem, radcą Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesorem lub doktorem habilitowanym nauk prawnych. Skargę kasacyjną w niniejszej sprawie sporządził jednak skarżący osobiście, nie będący adwokatem ani radcą prawnym i jednocześnie nie należący do kręgu osób wymienionych w art. 175 § 2 P.p.s.a., pomimo iż o obowiązku sporządzenia skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika został on pouczony po ogłoszeniu zaskarżonego wyroku. Z tych względów należało tę skargę odrzucić jako niedopuszczalną na podstawie art. 178 P.p.s.a.