II SA/Lu 92/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Sidor po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. M. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych - w zakresie wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy. W świetle art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), zwanej dalej ppsa, prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Ma to miejsce wówczas, gdy obowiązujące prawo jasno i jednoznacznie, tj. bez konieczności dokonywania głębszej analizy prawnej wyklucza możliwość uwzględnienia żądania skarżącego. Taka sytuacja zachodzi w rozpatrywanej sprawie, ponieważ skarżący pismem z dnia 4 marca 2010r. cofnął skargę i postępowanie w tej sprawie zostało umorzone jako bezprzedmiotowe postanowieniem Sądu z dnia 14 maja 2010r. Skoro zatem wskutek oświadczenia woli skarżącego o cofnięciu skargi nie nadano skardze dalszego biegu, to zgodnie z art. 247 ppsa, nieuzasadnione stało się również żądanie przyznania prawa pomocy w tej sprawie. Z tych względów orzeczono, jak w sentencji.