II SA/Lu 920/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Kierek, Sędziowie Sędzia NSA Krystyna Sidor (sprawozdawca),, Asesor WSA Bogusław Wiśniewski, Protokolant Referent Agata Jakimiuk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 grudnia 2005 r. sprawy ze skargi M. i B. małżonków S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie jednorazowej opłaty planistycznej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości oddala skargę. Decyzją z dnia [...]., znak: wydaną na podstawie art. 138§1pkt.1 kpa w zw. z art.36ust.4 i art. 37ust.4 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz.717) Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpoznaniu odwołania M. i B. małż. S. utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia [...]., znak: [...] ustalającą jednorazową opłatę planistyczną związaną z uchwaleniem zmian w planie zagospodarowania przestrzennego. w wysokości 11.400zł z tytułu wzrostu wartości części nieruchomości położonej w D. oznaczonej w ewidencji gruntów nr [...] pow. [...]2 . Organy wyjaśniły, że w sprawie mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 27 czerwca 2003r.o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz.717 ze zm.), gdyż obowiązywały one w datach ustalenia opłaty. Zdaniem organów Gmina miała prawo ustalić opłatę planistyczną z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w związku z uchwaleniem lub zmianą miejscowego planu zagospodarowania, bowiem przepisy powołanej ustawy określają 5- letni termin na zgłoszenie roszczenia o uiszczenie opłaty planistycznej, licząc od dnia, w którym plan miejscowy albo jego zmiana stały się obowiązujące. Organy ustaliły w oparciu o operat szacunkowy rzeczoznawcy majątkowego mgr inż. A. S., że wartość przedmiotowej działki, przeznaczonej pod mieszkalnictwo rolnicze wzrosła o 508,93%, zaś różnica pomiędzy jej wartością przed zmianą planu i po zmianie wynosi 57.000zł. Wysokość opłaty została wyliczona zgodnie z uchwałą Rady Gminy z dnia [...]., Nr [...] ustalającej stawki procentowe opłaty planistycznej jako 20% tej różnicy. Skargę do sądu administracyjnego wnieśli M. i B. S., domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji. Zdaniem skarżących w sprawie powinny mieć zastosowanie przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym, gdyż w okresie jej obowiązywania skarżący zbyli przedmiotową nieruchomość (10 czerwca 2003r.) Skarżący nie zgadzają się ze stanowiskiem organów, iż ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym przewiduje 5-letni termin na wydanie decyzji ustalającej opłatę planistyczną. Ich zdaniem z art. 37ust.6 tej ustawy wynika, że wójt, burmistrz albo prezydent miasta ustalają opłatę bezzwłocznie po otrzymaniu wypisu z aktu notarialnego, który notariusz przesyła do gminy w ciągu 7 dni. Tymczasem zaskarżone decyzje zostały wydane prawie 2 lata od dnia zbycia nieruchomości, a więc – zdaniem skarżących - po terminie. Poza tym skarżący podnieśli, że mają poważne zastrzeżenia do sporządzonego w sprawie operatu szacunkowego i w konsekwencji ustalenia wysokości opłaty planistycznej. Skarżący uważają, iż zbyli swoją nieruchomość jeszcze w czasie obowiązywania planu miejscowego, który – jak wynika z akt sprawy - przeznaczał ją pod teren upraw polowych. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując obszerną argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1§1i2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę zaskarżonej decyzji w zakresie jej zgodności z prawem. Zaskarżona decyzja prawa nie narusza. Przedmiotem sprawy jest ustalenie opłaty planistycznej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w związku ze zmianą miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (tzw. renty planistycznej). Wbrew zarzutom skargi, nie tylko przepisy art. 36 i 37 aktualnie obowiązującej ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2003r., Nr 80, poz.717 ze zm.), ale również przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz.U. z 1999r., Nr 15, poz.139 ze zm.) przewidywały w art. 36 ust. 3, 6-9 uprawnienie gminy do ustalenia i pobrania opłaty planistycznej. W świetle powyższych przepisów, jeżeli w związku z uchwaleniem planu miejscowego albo jego zmianą, wartość nieruchomości wzrosła, a właściciel lub użytkownik wieczysty zbywa tę nieruchomość, wójt, burmistrz albo prezydent miasta pobiera jednorazową opłatę ustaloną w tym planie, określoną w stosunku procentowym do wzrostu wartości nieruchomości. Opłata ta jest dochodem własnym gminy. Wysokość opłaty nie może być wyższa niż 30% wzrostu wartości nieruchomości.(art.36ust.4 aktualnej ustawy i art. 36ust.3 ustawy z 1994r.) Zgodnie z cyt. ustawami organy te mają prawo ustalić opłatę planistyczną w ciągu 5 lat od dnia, w którym plan miejscowy albo jego zmiana stały się obowiązujące. Wprawdzie jednocześnie przepis art. 37ust.6 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym zobowiązuje do wydania decyzji bezzwłocznie po otrzymaniu wypisu z aktu notarialnego, przesłanego im przez notariusza w ciągu 7 dni od sporządzenia umowy, jednak obowiązek ten nie ma charakteru bezwzględnego, wiążącego organ. Cytowany przepis ma na celu zmobilizowanie organu do wydania decyzji w tym przedmiocie przed upływem 5-letniego terminu od dnia wejścia w życie uchwalonego lub zmienionego planu, zaś "bezzwłoczny termin" ma charakter jedynie dyscyplinujący. Trzeba bowiem podkreślić, że 5-letni termin, określony w art. 37ust.3i4 cyt. ustawy jest terminem zawitym, niepodlegającym przywróceniu, zaś jego upływ wyłącza możliwość ustalenia opłaty planistycznej.(por. red. prof. Z. Niewiadomski, Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Komentarz., Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2004, s.293) Z tego względu Sąd nie podziela argumentu skarżących, iż decyzja Wójta Gminy została wydana z uchybieniem terminu. Bezspornym jest, że przedmiotowa działka nr [...] o pow.[...] położona w D. była przeznaczona w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonym Uchwałą Gminy Rady Narodowej z dnia [...], Nr [...] pod uprawy polowe. Uchwałą Rady Gminy z dnia [...]., Nr [...] został uchwalony nowy plan, obowiązujący od dnia 15 czerwca 2001r., który zmienił przeznaczenie terenu, na którym położona jest działka nr [...] na zabudowę rolniczą oraz uprawy polowe z możliwością zalesienia. (Dz.Urz. Woj. Lub. Nr 32, poz.500 z dnia 30 maja 2001r.), powodując wzrost jej wartości. Skoro zatem skarżący zbyli swoją działkę w dniu 10 czerwca 2003r., a więc po uchwaleniu nowego planu, Wójt Gminy miał prawo w dniu 27 kwietnia 2005r. ustalić opłatę planistyczną, bowiem 5 – letni termin liczony od dnia 15 czerwca 2001r. jeszcze nie upłynął. Jednocześnie należy podzielić pogląd zaskarżonej decyzji, że operat szacunkowy, w oparciu o który zostały wydane kwestionowane decyzje został sporządzony prawidłowo, przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia z zakresu szacowania wartości nieruchomości. Wyrażone w skardze zastrzeżenia co do wyceny nie zostały skonkretyzowane i mają charakter dowolny. Z powyższych względów Sąd stwierdzając, że zaskarżona decyzja prawa nie narusza, oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.)