II SA/Lu 922/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Maciej Kierek, Sędziowie Asesor WSA - Wiesława Achrymowicz ( spr.), Asesor WSA Bogusław Wiśniewski, Protokolant Asystent sędziego Łucja Krasińska, po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2005r. sprawy ze skargi R. K. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienie środka odwoławczego oddala skargę. II SA/Lu 922/04 UZASADNIENIE Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, postanowieniem z dnia [...] listopada 2004 r., stwierdził uchybienie terminu przez R.K. przy wnoszeniu odwołania od pierwszoinstancyjnej decyzji organu nadzoru budowlanego z dnia 27 września 2004 r. W uzasadnieniu powziętego stanowiska organ rozstrzygający wskazał na faktyczną okoliczność doręczenia odwołującemu się decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w dacie [...] września 2004 r. i to osobiście adresatowi , zawierającej pouczenie o prawie, terminie i sposobie wniesienia odwołania , zgodnie z zapisem widniejącym na dowodzie doręczenia dołączonym do przedstawionych akt administracyjnych, gdy sporządzone przez niego odwołanie zostało nadane w polskim urzędzie pocztowym w dacie 15 października 2004 r., co stwierdza z kolei data stempla pocztowego. Natomiast ustawowy termin, stanowiony w art. 129 § 2 k.p.a., w wymiarze czternastu dni dla formalnoprawnie skutecznego złożenia odwołania upłynął z dniem 13 października 2004 r. Tytułem podstawy prawnej podjętego rozstrzygnięcia organ przywołał unormowanie art. 134 k.p.a. Na powyższe rozstrzygnięcie administracyjne skargę złożył R.K., podejmując w niej merytoryczną polemikę ze stanowiskiem organu pierwszej instancji, nakładającym oblig rozbiórki. Odnośnie uchybienia terminowi do złożenia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego , nie kwestionując co do zasady tej okoliczności argumentował, iż tekst odwołania sporządził w ustawowo wymaganym terminie, bo 11 października 2004 r. lecz zostało ono nadane w polskim urzędzie pocztowym z opóźnieniem, gdyż nie mógł tego uczynić osobiście z racji obowiązków zawodowych, dodatkowo konieczności pracy w gospodarstwie rolnym, sprawowania opieki nad chorą matką. Stąd polecił nadanie korespondencji w sprawie swemu ojcu, osobie w podeszłym wieku, inwalidzie pierwszej grupy, który przez zapomnienie i nieświadomość prawnego znaczenia terminowego nadania korespondencji, nie uczynił tego we wskazanym dniu, o czym też nie poinformował samego skarżącego. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosił o jej oddalenie, w pełni podtrzymując stanowisko wraz z jego jurydyczną argumentacją , zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny, rozpoznając skargę zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, kognicji sądowoadministracyjnej została poddana kontrola działalności organów administracji publicznej w aspekcie legalności, gdy kontrolowane w niniejszej sprawie postanowienie, objęte skargą, ten rozstrzygający wymóg realizuje. Organ nadzoru budowlanego drugiej instancji poczynił w pełni prawidłowe ustalenia w sprawie, jurydycznie zasadnie przesądzając okoliczność złożenia przez skarżącego odwołania od pierwszoinstancyjnej decyzji z uchybieniem ustawowemu terminowi, przewidzianemu na formalnoprawnie skuteczne dokonanie tej czynności proceduralnej , w wymiarze czternastu dni, stanowionemu mocą art. 129 § 2 k.p.a. W konsekwencji także jurydycznie zasadnie organ rozstrzygający w tej materii odwołał się do zaistnienia podstaw dla zastosowania dyspozycji art. 134 k.p.a. o stwierdzeniu uchybienia przez odwołującego się ustawowo określonemu terminowi dla formalnoprawnie skutecznego zainicjowania postępowania drugoinstancyjnego. Podkreślić należy, iż za datę dokonania czynności proceduralnej, w myśl przepisu art. 57 § 5 k.p.a., uważa się datę złożenia pisma w polskim urzędzie pocztowym. Stąd jurydycznie bez rozstrzygającego znaczenia pozostaje twierdzenie skarżącego o sporządzeniu odwołania przy zachowaniu ustawowego terminu, skoro jego złożenie, w rozumieniu ustawy o postępowaniu w administracji, nastąpiło bezsprzecznie już po jego upływie, co rozstrzygające, gdy nadto zważyć, iż w okolicznościach kontrolowanego postępowania ostatni dzień terminu dla formalnoprawnie skutecznego wystąpienia na drogę postępowania odwoławczego nie był dniem ustawowo wolnym od pracy w rozumieniu hipotezy art. 57 § 4 k.p.a. Podkreślenia wymaga bezwzględnie obowiązujący charakter omawianych unormowań proceduralnych, z istoty wyłączający jurydyczną rację dla rozważania w omawianej materii uznania czy zasad słuszności. W tym miejscu wymaga też stwierdzenia okoliczność prawnie istotna, iż skarżący nie występował przed właściwym organem administracji z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania omawianej, a spóźnionej czynności proceduralnej, gdy jedynie w toku jego rozpatrywania właściwy organ administracyjny władny jest objąć rozważeniem i oceną jurydyczną zasadność okoliczności podanych w skardze, a dotyczących nadania odwołania w polskim urzędzie pocztowym przez osobę trzecią, w kontekście przesłanek ustawowo stanowionych dla odrębnej już instytucji właśnie przywrócenia terminu do dokonania czynności proceduralnej. Konkludując, w aktualnej sytuacji proceduralnej objęta jurydyczną kontrolą spóźniona czynność skarżącego nie uległa konwalidacji, skoro nie ubiegał się o uzyskanie administracyjnego rozstrzygnięcia o przywróceniu terminu przed właściwym organem i to w sposób jurydycznie skuteczny. Z tych względów, wobec niezasadności skargi, na mocy art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji, gdy oddalenie skargi obejmuje swym przedmiotowym zakresem także wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania kwestionowanej przezeń pierwszoinstancyjnej decyzji, nakładającej oblig dokonania rozbiórki, który to incydentalny wniosek traci z chwilą powzięcia niniejszego wyroku jurydyczną rację, gdy zważyć treść art. 61 § 6 ostatnio przywołanej ustawy.