II SA/Lu 924/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Czaja po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie zasiłku okresowego - w zakresie zażalenia D. G. na postanowienie Sądu z dnia [...] r. postanawia odrzucić zażalenie. W dniu [...] r. D. G., reprezentowany przez T. G., wniósł skargę do Sądu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie zasiłku okresowego. Zarządzeniem z dnia [...] r. T. G. została wezwana do złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odmowy dopuszczenia do udziału w sprawie w charakterze pełnomocnika skarżącego. Wezwanie do wykonania zarządzenia zostało doręczone T. G. w dniu [...] r. W zakreślonym terminie nie wykonała ona wezwania. W związku z tym w dniu [...] r. Sąd wydał postanowienie odmawiające dopuszczenia T. G. do udziału w postępowaniu sądowym w charakterze pełnomocnika skarżącego oraz wydał zarządzenie wzywające skarżącego do podpisania skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do podpisania skargi zostało doręczone skarżącemu w dniu [...] r. Mimo upływu zakreślonego terminu skarżący nie podpisał skargi. W tej sytuacji postanowieniem z dnia [...] r. Sąd odrzucił skargę. Odpis postanowienia z uzasadnieniem doręczono skarżącemu w dniu [...] r. W dniu [...] r. złożył on zażalenie na to postanowienie. Zarządzeniem z dnia [...] r. skarżący został wezwany do złożenia odpisu zażalenia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwanie do wykonania zarządzenia doręczono stronie w dniu [...] r. W zakreślonym terminie skarżący nie usunął powyższego braku zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 178 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: P.p.s.a.) wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Stosownie do art. 197 § 2 P.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, co oznacza, że sąd administracyjny jest obowiązany odrzucić zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Na podstawie art. 194 § 3 P.p.s.a. zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Stosownie zaś do art. 47 § 1 P.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom. Skarżący – pouczony prawidłowo o skutkach niedochowania wezwania do złożenia odpisu zażalenia – w zakreślonym terminie, który upłynął w dniu [...] r., nie wykonał wezwania, co obligowało Sąd do odrzucenia zażalenia na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. W świetle bowiem tych przepisów nieuzupełnienie braków formalnych zażalenia – w wyznaczonym przez Sąd terminie – skutkuje jego odrzuceniem. Stwierdzić przy tym należy, że rozpoznanie zażalenia skarżącego, bez konieczności spełnienia wymogów formalnych, prowadziłoby do jego nieuzasadnionego uprzywilejowania w stosunku do uczestników innych postępowań, którzy zmuszeni są, podobnie jak skarżący, spełnić wymogi formalne dla rozpoznania swoich pism przez Sąd (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 grudnia 2015 r., I OZ 1622/15, niepubl.). Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w postanowieniu.