II SA/Lu 925/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Leszek Leszczyński, Sędziowie Sędzia NSA Maciej Kierek (spr.), Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak, Protokolant St. ref. Beata Skubis-Kawczyńska, po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2005 r. sprawy ze skargi Z. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]. Nr [...] w przedmiocie usług opiekuńczych oddala skargę Decyzją z dnia [...] października 2004r., Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze po ponownym rozpoznaniu sprawy na wniosek Z.W., na podstawie art. 138§1pkt.1 kpa utrzymało w mocy decyzję własną z dnia [...] września 2004r., Nr [...] odmawiającą zmiany decyzji Kolegium z dnia [...] kwietnia 2000r., Nr [...], którą utrzymano w mocy decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...] marca 2000r., Nr [...] odmawiającą przyznania mu specjalistycznych usług opiekuńczych. W motywach rozstrzygnięcia podano, że w sprawie nie zaistniały przesłanki określone w art.154 kpa, umożliwiające zmianę ostatecznej decyzji Kolegium z dnia [...] kwietnia 2000r. utrzymującej w mocy decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...] marca 2000r. odmawiającą przyznania Z.W. specjalistycznych usług opiekuńczych. Organ wyjaśnił ponadto, że rozpatrując na wniosek skarżącego ponownie sprawę nie wzywał go do składania dodatkowych wyjaśnień, gdyż materiał dowodowy był wystarczający do rozstrzygnięcia. Organ podkreślił, że w toku postępowania pouczono skarżącego, że w razie zmiany okoliczności może on ponownie składać wniosek o przyznanie właściwego świadczenia z pomocy społecznej. W tym celu postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2004r. Kolegium przekazało wniosek skarżącego organowi I instancji. Na powyższą decyzję Z.W. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, domagając się jej uchylenia. W skardze zakwestionował decyzję Kolegium z dnia [...] kwietnia 2000r., utrzymującą w mocy decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...] marca 2000r. odmawiającą przyznania mu specjalistycznych usług opiekuńczych oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie z dnia 14 grudnia 2000r., sygn. akt II SA/Lu 688/2000, oddalający skargę na powyższą decyzję. Skarżący podniósł, że rozstrzygnięcia te są wadliwe, ponieważ przy ich wydaniu organy orzekające nie uwzględniły zaświadczenia lekarskiego z dnia 31 grudnia 1998r., w którym stwierdzono, że wymaga on stałego leczenia i częściowej opieki do dnia 5 października 2000r. Zdaniem skarżącego z opinii lekarskiej, na podstawie której wydano powyższe orzeczenia nie wynika, że nie potrzebuje on w ogóle opieki, lecz jedynie, że nie musi to być opieka całodobowa. Zdaniem skarżącego, jego choroba psychiczna uzasadnia dożywotnie przyznanie mu bezpłatnych usług specjalistycznych. Dotychczasowe usługi wykonywano za odpłatnością, co naraziło go na długi. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podnosząc, że w sprawie nie zaistniały przesłanki wymienione w art.154 kpa, uzasadniające zmianę ostatecznej decyzji własnej z dnia [...] kwietnia 2000r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. Nr 153, poz.1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę zaskarżonej decyzji w zakresie jej zgodności z prawem. Zaskarżona decyzja, jak również decyzja ją poprzedzająca nie naruszają prawa. Rozstrzygnięcia zapadły w oparciu o art.154 kpa, zgodnie z którym decyzja ostateczna, na mocy której żadna ze stron nie nabyła prawa, może być w każdym czasie uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał lub przez organ wyższego stopnia, jeżeli przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony. W rozpoznawanej sprawie postępowanie zostało wszczęte na wniosek skarżącego, w którym kwestionował on wyłącznie prawidłowość decyzji Kolegium z dnia [...] kwietnia 2000r., utrzymującej w mocy decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...] marca 2000r. odmawiającą przyznania mu specjalistycznych usług opiekuńczych oraz wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie z dnia 14 grudnia 2000r. oddalającego skargę na powyższą decyzję, domagając się zmiany decyzji Kolegium. W sprawie nie zachodzą przesłanki uwzględnienia wniosku skarżącego. Zmiana ostatecznej decyzji administracyjnej w trybie art.154kpa może nastąpić tylko wówczas, gdy nie tworzy ona praw dla żadnej ze stron postępowania, zaś za jej uchyleniem lub zmianą przemawia interes społeczny lub słuszny interes strony. Decyzja wydana w trybie art. 154kpa jest decyzją uznaniową, co oznacza, że do organu rozstrzygającego należy ocena czy istnieją podstawy do jej wydania. Wprawdzie decyzją z dnia [...] kwietnia 2000r. odmówiono skarżącemu przyznania specjalistycznych usług opiekuńczych i skarżący nie nabył na jej podstawie praw, jednak w toku postępowania nie wskazał on żadnych okoliczności, które uzasadniałyby jego słuszny interes lub interes społeczny. Zarzuty sformułowane w skardze są w istocie polemiką z wydanymi przez organy administracyjne decyzjami oraz z wyrokiem sądu. W tej sytuacji, organ uznając, że żądanie strony uchylenia lub zmiany decyzji w trybie art.154 kpa jest bezzasadne, prawidłowo wydał decyzję odmawiającą uchylenia lub zmiany decyzji dotychczasowej, nie przekraczając przy tym granic przysługującego mu uznania. Instytucja zmiany decyzji, przewidziana w art.154kpa jako wyjątek od zasady trwałości decyzji ostatecznych powinna być stosowana szczególnie ostrożnie i tylko w razie pojawienia się nowych okoliczności usprawiedliwiających słuszny interes strony lub interes społeczny. W sprawie nie zachodzi wyjątkowa sytuacja, ponieważ skarżącemu przysługuje prawo składania ponownych wniosków o przyznanie świadczeń z pomocy społecznej, które organ rozpatrzy w oparciu o aktualną sytuację życiową skarżącego. Z powyższych względów, Sąd uznając, że zaskarżona decyzja prawa nie narusza, oddalił skargę na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz.1270).