II SA/Lu 930/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Kierek (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec, Sędzia NSA Krystyna Sidor, Protokolant Asystent sędziego Łucja Krasińska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 25 stycznia 2007r. sprawy ze skargi E. A. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...]., nr [...] w przedmiocie pozbawienia uprawnień kombatanckich oddala skargę. Decyzją z dnia [...], Nr [...] wydaną na podstawie art. 138§1pkt. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych po ponownym rozpoznaniu sprawy na wniosek E. A. utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...]., Nr [...] o pozbawieniu go uprawnień kombatanckich. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że zebrany materiał dowodowy wskazuje, iż E. A. był zatrudniony w strukturze urzędów bezpieczeństwa, a zatem na postawie art. 25ust.2pkt.1lit.a i art. 21 ust.2pkt.4lit.a ustawy o kombatantach należało pozbawić go przyznanych wcześniejszą decyzją uprawnień kombatanckich. Skargę do sądu administracyjnego wniósł E. A., domagając się uchylenia powyższej decyzji. Skarżący opisując obszernie swoją działalność w ruchu oporu i w Wojsku Polskim w latach 1943-1945 podkreślił, że do aparatu bezpieczeństwa został skierowany wbrew swojej woli odbywając służbę wojskową na przełomie 1945/1946r. i dlatego nie mógł odmówić wykonania skierowania. Zdaniem skarżącego jego liczne zasługi i poświęcenie w młodości dla Ojczyzny przemawiają za pozostawieniem mu uprawnień kombatanckich. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1§1i2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę zaskarżonej decyzji w zakresie jej zgodności z prawem. Zaskarżona decyzja prawa nie narusza. Odnosząc się do zarzutów skargi należy powiedzieć, że Sąd nie kwestionuje podanych tam faktów odnoszących się do udziału skarżącego w ruchu oporu tj. działalności w ramach Batalionów Chłopskich i służby w Wojsku Polskim. Jednak przepisy prawa mają charakter bezwzględnie obowiązujący i nie mogą być interpretowane dowolnie. Zaskarżona decyzja jest wydana na podstawie art. 25ust.2pkt.1lit.a w zw. z art. 21 ust.2pkt.4 lit.a ustawy z dnia 24 stycznia 1991r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (tj. Dz.U. z 1997r., Nr 142, poz.950 ze zm.)) Skarżący otrzymał uprawnienia kombatanckie z tytułu działalności w ruchu oporu, służby w Wojsku Polskim oraz walk zbrojnych o utrwalenie władzy ludowej. Jak wskazuje materiał dowodowy skarżący był osobą zatrudnioną w strukturze Urzędu Bezpieczeństwa. Na podstawie przepisów cyt. ustawy wszystkie osoby, które pracowały w tej strukturze tracą uprawnienia kombatanckie. Na tej podstawie wydano zaskarżoną decyzję. Cytowanych przepisów nie stosuje się wobec osób, które przedłożą dowody, że do służby bezpieczeństwa zostały skierowane przez organizacje niepodległościowe bądź przedłożą dowody, że podczas pełnienia służby w strukturach bezpieczeństwa wykonywały wyłącznie zadania nie związane ze zwalczaniem organizacji lub osób działających na rzecz suwerenności RP. Jak wskazuje materiał dowodowy skarżący nie spełniał tych warunków. Po pierwsze sam przyznaje, że nie został skierowany przez organizacje niepodległościowe, a po drugie Komisja Przedstawicieli Stowarzyszeń Kombatanckich uznała, że nie można przyjąć, że skarżący nie wykonywał zadań związanych ze zwalczaniem organizacji lub osób działających na rzecz suwerenności RP. Nie zachodzą więc wyjątki przewidziane w ustawie, a zatem zgodna z prawem jest decyzja o pozbawieniu uprawnień kombatanckich. Z powyższych względów skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270)