II SA/Lu 932/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Witold Falczyński po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. S. i E. S.-K. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Postanowieniem z dnia [...] r., nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia. Powyższe postanowienie zostało doręczone E. S.- K. w dniu 31 sierpnia 2012 r., zaś S S. w dniu 14 września 2012 r. Wspólną skargę na powyższe postanowienie S. S. i E. S.-K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie w dniu 3 października 2012 r. (data stempla pocztowego). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: W pierwszej kolejności należy wskazać, że skarga E. S.-K. podlega odrzuceniu jako wniesiona z uchybieniem terminu. W myśl art. 53 § 1 oraz art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Ponadto na mocy art. 83 § 2 p.p.s.a. jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. W przedmiotowej sprawie zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego zostało prawidłowo doręczone skarżącej E. S.-K. w dniu 31 sierpnia 2012 r. Jej odbiór pokwitowała bowiem w tym dniu B. P., będąca dorosłym domownikiem, która podjęła się oddania pisma adresatowi, co wynika ze znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy potwierdzenia odbioru. Taki sposób doręczenia pisma spełnia przesłanki z art. 43 k.p.a. Trzydziestodniowy termin do wniesienia przez skargi przez powyższą stronę kończył zatem swój bieg w dniu 30 września 2012 r. Dzień ten przypadał jednak na niedzielę, w związku z czym – stosownie do art. 83 § 2 p.p.s.a. – termin do wniesienia skargi przez E. S.-K. upływał w dniu 1 października 2012 r. Tymczasem wspólna skarga E. S.-K. i S. S. została wniesiona w dniu 3 października 2012 r. Należy zatem uznać, że skarżąca E. S.-K. złożyła ją z uchybieniem ustawowego terminu do dokonania tej czynności, co uzasadnia odrzucenie jej skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sytuacja taka nie zachodzi natomiast w stosunku do skargi S. S., bowiem jemu zaskarżone postanowienie doręczone zostało dopiero w dniu 14 września 2012 r., a zatem zachował on trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na to rozstrzygnięcie. Niemniej jednak również i jego skarga podlega odrzuceniu, lecz z innych powodów. Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a., od skargi, jako pisma wszczynającego postępowanie, pobiera się wpis, który należy uiścić przy wniesieniu skargi do sądu (art. 219 § 1 w zw. z art. 212 § 1 p.p.s.a.). Art. 47 § 1 p.p.s.a. nakłada natomiast obowiązek dołączenia do pisma strony, a więc także do skargi, jego odpisów i odpisów załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Skarżący S. S. wnosząc skargę nie uiścił należnego wpisu w kwocie 1500 złotych, a ponadto nie dołączył do skargi jej odpisów w odpowiedniej ilości. W tej sytuacji został on wezwany w trybie art. 220 § 1 p.p.s.a. do uiszczenia wpisu od skargi oraz w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. do złożenia 1 egzemplarza odpisu skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Zakreślony termin upłynął bezskutecznie, gdyż mimo doręczenia S. S. powyższych wezwań w dniu 9 listopada 2012 r. (potwierdzenie odbioru – k. 12 akt sadowych), dotychczas nie uiścił on wpisu od skargi, jak również nie uzupełnił braku skargi przez złożenie jej odpisu. W myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu, jeśli pomimo wezwania nie został uiszczony od niej należny wpis. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych. Z tych wszystkich względów należało orzec, jak w sentencji postanowienia