II SA/Lu 932/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Czaja po rozpoznaniu w dniu 12 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., znak: [...] w przedmiocie ustalenia kosztów postępowania w sprawie naruszenia stosunków wodnych - w zakresie wniosku C. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia. W dniu 23 sierpnia 2016 r. C. S. złożył skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., znak: [...], w przedmiocie ustalenia kosztów postępowania w sprawie naruszenia stosunków wodnych, wnosząc jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej: "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 P.p.s.a.). Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu organu administracyjnego zapewnia stronie tymczasową ochronę jej praw, albowiem, zgodnie z art. 61 § 6 P.p.s.a., orzeczenie uwzględniające wniosek strony w tym przedmiocie traci moc z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę albo uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę. W ocenie Sądu nie ulega wątpliwości, że z uwagi na sytuację finansową skarżącego, który – wraz z żoną – utrzymuje się z niewielkich świadczeń emerytalno-rentowych, a także mając na względzie wielkość sumy pieniężnej, do uiszczenia jakiej skarżący został zobowiązany postanowieniami organów administracji, wykonanie zaskarżonego postanowienia może spowodować niebezpieczeństwo powstania znacznej szkody dla skarżącego i jego rodziny, a tym samym uzasadnia uwzględnienie wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej. Z powyższych względów i na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. Sąd orzekł, jak w postanowieniu.