II SA/Lu 934/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Cylc – Malec po rozpoznaniu w dniu 22 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], znak [...] w przedmiocie zasiłku dla opiekuna - w zakresie wniosku A. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. A. S. w dniu 17 września 2014 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], znak [...], utrzymującej w mocy decyzję Referenta Ośrodka Pomocy Społecznej, wydanej z upoważnienia Burmistrza A., odmawiającej przyznania stronie prawa do zasiłku dla opiekuna. W skardze na wspomnianą decyzję A. S. wniosła jednocześnie o wstrzymanie jej wykonania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków Postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu jest postępowaniem incydentalnym, w którym sąd proceduje w zakresie ściśle zakreślonym normą przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. W pierwszej kolejności sąd dokonuje analizy aktu pod względem jego wykonalności. Sąd bada, czy w konkretnej sytuacji decyzja administracyjna nadaje się do wykonania. Przez wykonanie należy rozumieć spowodowanie takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w decyzji, w drodze dobrowolnej realizacji lub przymusowej egzekucji. Na gruncie ustawy p.p.s.a. aktami wykonalnymi są akty zobowiązujące, ustalające dla ich adresatów nakazy właściwego zachowania lub zakazy określonego zachowania, akty, na podstawie których określony podmiot uzyskuje uprawnienie i na mocy których zostają na niego nałożone określone obowiązki, oraz akty, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony. W niniejszej sprawie mamy do czynienia z decyzją odmowną. Przedmiotem skargi jest bowiem decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymująca w mocy decyzję Referenta Ośrodka Pomocy Społecznej , wydaną z upoważnienia Burmistrza A., odmawiającą przyznania stronie prawa do zasiłku dla opiekuna. Zaskarżona decyzja nie rodzi dla stron żadnych praw, ani obowiązków określonych prawem materialnym, tym samym wstrzymanie wykonania takiej decyzji nie doprowadzi do oczekiwanego przez skarżącą skutku. Tego rodzaju decyzja nie nadaje się do wykonywania w drodze postępowania egzekucyjnego w administracji i jako taka nie może stanowić dla strony skarżącej źródła niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a Należy także podnieść, że skarżąca nie podała jakichkolwiek okoliczności, które uprawdopodobniłyby wystąpienie ryzyka wyrządzenia znacznej szkody czy spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, co stanowi warunek przystąpienia przez sąd do merytorycznej oceny wniosku. Instytucja wstrzymania wykonania aktu organu administracyjnego zapewnia stronie ochronę jej praw, a zatem to na niej spoczywa obowiązek wykazania, że wykonanie przez organ aktu może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Wniosek powinien się odnosić do konkretnych okoliczności wskazujących na grożący skarżącej uszczerbek czy też niemożność powrócenia do stanu sprzed wydania decyzji. Uzasadnienie wniosku powinno zawierać wskazanie faktów na których skarżąca opiera swoje przekonanie i ewentualnie dowody na ich poparcie. Skarżąca nie wykazała, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki określone w powołanym art. 61 § 3 p.p.s.a. uzasadniające uwzględnienie jej wniosku. Złożony przez skarżącą wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie zawiera bowiem odrębnego od skargi uzasadnienia. Jednocześnie należy zauważyć, że na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, Sąd nie ma możliwości dokonania oceny zgodności z prawem tego rozstrzygnięcia ani innych aktów wydanych w toku postępowania przed organami administracji. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Przedwczesne jest zatem wywodzenie konieczności uwzględnienia wniosku z przekonania o wadliwości danej zaskarżonej decyzji. W związku z powyższym, w świetle art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. należało odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.