II SA/Lu 934/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 12 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. I. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W skardze na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego, A. I. zawarł wniosek o wstrzymanie jej wykonania. W uzasadnieniu skargi wyjaśnił, że wykonanie rozbiórki ustępu spowoduje dla niego zbyt poważne następstwa i pozbawi go możliwości odprowadzania nieczystości z posesji. Wskazał także, że chwili w obecnej podłączenie skarżącego do sieci kanalizacji miejskiej z przyczyn technicznych jest niemożliwe (pismo Bialskie Wodociągi i Kanalizacje "WOD-KAN" Spółka z o.o. w Białej Podlaskiej z dnia 23 maja 2016 r.). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej zwana "P.p.s.a.") po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Poddając analizie przedmiot sprawy, opisane na wstępie argumenty strony, jej warunki życiowe Sąd uznał, że spełnione zostały przesłanki do udzielenia stronie ochrony tymczasowej. Rozbiórka obiektu budowlanego przed zakończeniem sprawy zawisłej przed sądem administracyjnym ze swej istoty wiąże się z potencjalnym niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wobec tego na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia