II SA/Lu 94/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2011 r. w sprawie ze skargi D. S. na postanowienie Wojewody z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia środka odwoławczego w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a odrzucić skargę. D. S., zwana dalej "stroną skarżącą", wniosła skargę na postanowienie Wojewody z dnia [...], Nr [...]. Mając na uwadze to, że do skargi nie dołączono jej odpisów oraz uwzględniając obowiązek wynikający dla strony skarżącej z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", stronę skarżącą wezwano do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie 21 jej odpisów oraz uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi. Strona skarżąca nie wykonała wezwania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Stosowanie do unormowania art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Zgodnie zaś z unormowaniem art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd. W przedmiotowej sprawie stronę skarżącą wezwano w zakreślonym terminie do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie jej odpisów oraz uiszczenie wpisu sądowego od wniesionej skargi. Wezwanie w dniu 16 lutego 2011 r. odebrał dorosły domownik – matka strony skarżącej, która zobowiązała się oddać przesyłkę adresatowi (k. 13). Stosownie do unormowania art. 72 § 1 p.p.s.a. doręczenie to wywołuje skutki doręczenia dokonanego do rąk adresata. Mimo prawidłowego doręczenia wezwania i upływu zakreślonego w nim terminu strona skarżąca nie wykonała go. Mając na uwadze przytoczone powyżej unormowanie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a. brak wykonania wezwania skutkuje odrzuceniem skargi. Z tych względów należało orzec jak w postanowieniu.