II SA/Lu 94/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor sądowy Bartłomiej Pastucha po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2025 r. znak: [...] w przedmiocie nienależnie pobranych świadczeń z funduszu alimentacyjnego p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] października 2025 r. znak: znak: [...], po rozpatrzeniu odwołania P. K. (dalej jako: skarżąca), utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy W. z dnia [...] kwietnia 2025 r. znak: [...], orzekającą o ustaleniu, że świadczenia z funduszu alimentacyjnego na rzecz H. Ś. i Z. Ś. w łącznej kwocie [...]zł, wypłacone skarżącej w maju i czerwcu 2023 r., są świadczeniami nienależnie pobranymi, oraz o obowiązku zwrotu ww. świadczeń wraz z ustawowymi odsetkami, które na dzień wydania decyzji wynosiły [...] zł. Decyzja organu odwoławczego została skutecznie doręczona skarżącej w dniu 27 października 2025 r. (potwierdzenie odbioru – k. 8 akt adm. II inst.). Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na powyższą decyzję skarżąca złożyła w dniu 21 stycznia 2026 r. (potwierdzenie wysłania skargi za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej – k. 10 akt sądowych). Wraz ze skargą skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Po rozpoznaniu powyższego wniosku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 1 kwietnia 2026 r. odmówił skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Odpis tego orzeczenia doręczono skarżącej w dniu 6 kwietnia 2026 r. (UPD - k. 58), zaś organowi administracji w dniu 3 kwietnia 2026 r. (UPP – k. 57). Żadna ze stron w ustawowym terminie nie wniosła zażalenia na powyższe postanowienie, wobec czego stało się ono prawomocne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W myśl art. 53 § 1 oraz art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej jako: p.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W przedmiotowej sprawie zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego została prawidłowo doręczona skarżącej w dniu 27 października 2025 r. Trzydziestodniowy termin do złożenia skargi na to rozstrzygnięcie upływał zatem z dniem 26 listopada 2025 r. Podkreślić należy, że zaskarżona decyzja zawierała w swej treści prawidłowe pouczenie o trybie i sposobie jej zaskarżenia. Poza sporem pozostaje, że skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia skargi, dokonując tej czynności dopiero w dniu 21 stycznia 2026 r. Wprawdzie skarżąca wniosła jednocześnie o przywrócenie przedmiotowego terminu, jednak jej wniosek nie został uwzględniony - Sad prawomocnym postanowieniem z dnia 1 kwietnia 20-26 r. odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi. W tym stanie rzeczy skarga - jako wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu, który na mocy prawomocnego postanowienia Sądu nie został przywrócony - podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.