II SA/Lu 944/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnień kombatanckich p o s t a n a w i a odrzucić skargę. W myśl art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., zwanej dalej: "p.p.s.a.") skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie więc do unormowania art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. skarga powinna być podpisana. Z art. 199 p.p.s.a. wynika natomiast dla strony obowiązek ponoszenia kosztów postępowania związanych ze swym udziale w sprawie chyba, że przepis szczególny stanowi inaczej. Do uiszczenia tych kosztów, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki (214 § 1 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Natomiast art. 220 § 3 p.p.s.a. stanowi, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd. Jak wynika z akt sprawy zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 września 2017 r. skarżący został wezwany w trybie art. 220 § 1 powyższej ustawy do uiszczenia wpisu od skargi oraz w trybie art. 49 § 1 tej ustawy do jej podpisania lub nadesłania podpisanego egzemplarza. Do dokonania tych czynności zakreślono skarżącemu siedmiodniowy termin pod rygorem odrzucenia skargi. Stosowne wezwanie wraz z pouczeniem w imieniu skarżącego odebrała - żona H. M. i jako dorosły domownik podjęła się oddania przesyłki adresatowi, co oznacza, zgodnie z art. 72 cyt. ustawy, że doręczenie zostało skutecznie dokonane w dniu 29 września 2017 r. Termin określony w wezwaniu upłynął bezskutecznie w dniu 6 października 2017 r., bowiem skarżący nie uiścił wpisu od skargi, jak również nie uzupełnił jej braku. Z tych względów na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 powyższej ustawy skargę należało odrzucić.