II SA/Lu 948/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Witold Falczyński po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. i R. B., K. i M. D. oraz L. i R. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [..]. Nr [..] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie wymagań ochrony środowiska w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. W skardze z dnia 20 listopada 2007 r. skarżący zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego do Sądu rozstrzygnięcia uzasadniając go powstaniem znacznej szkody z uwagi na wysokość wymierzonej decyzją kary pieniężnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpatrując przedmiotowy wniosek zważył, co następuje: Zgodnie z postanowieniami art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej "ppsa" wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jednakże w określonych okolicznościach organ, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność może na wniosek strony lub z urzędu wstrzymać wykonanie aktu lub czynności (art. 61 § 2 ppsa), a po przekazaniu skargi sądowi administracyjnemu sąd ten może to uczynić na wniosek skarżącego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 ppsa). Utrzymanie w mocy przez organ II instancji decyzji organu pierwszoinstancyjnego powoduje, iż decyzja ta jest ostateczna i wywołuje skutki prawne w niej określone. Ponadto stwierdzić trzeba, iż na tym etapie postępowania Sąd nie odnosi się merytorycznie do przedmiotu sprawy, a bada jedynie przesłanki wskazane w art. 61 § 3 ppsa. W ocenie Sądu wykonanie zaskarżonej decyzji nakładającej karę pieniężną przed zbadaniem jej legalności przez właściwy sąd administracyjny może spowodować wystąpienie znacznej szkody. Mając na uwadze wysokość wymierzonej kary tj. 258.967,77 złotych, stwierdzić należy, iż uiszczenie jej – obiektywnie rzecz ujmując - może rodzić poważne trudności. Ze względu na przedmiot sprawy, a w szczególności okoliczność, iż w razie niewstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, kara podlegałaby ściągnięciu w trybie egzekucji administracyjnej należności pieniężnych, istnieje prawdopodobieństwo spowodowania tym znacznej dla skarżących szkody. Dla całkowitego wyeliminowania niebezpieczeństwa wystąpienia wskazanej przesłanki niezbędne jest orzeczenie sądu administracyjnego. Dopiero orzeczenie sądu pozwoli na stwierdzenie legalności decyzji, a tym samym uchroni skarżących od wskazanego wyżej niebezpieczeństwa. Ponadto należy dodać, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji stwarza jedynie ochronę tymczasową, gdyż zgodnie z art. 61 § 6 ppsa, wstrzymywanie wykonania aktu lub czynności upada w razie wydania przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Mając powyższe na względzie i na podstawie art. 61 § 3 ppsa orzeczono jak w sentencji postanowienia.