II SA/Lu 949/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. G. na postanowienie Wojewody z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania decyzji udzielającej pozwolenia na budowę p o s t a n a w i a I. odrzucić skargę; II. zwrócić S. G. kwotę 100 (sto) złotych wpłaconą tytułem wpisu od skargi, którą wypłacić z sum budżetowych Skarbu Państwa – kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. S. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na postanowienie Wojewody z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania decyzji udzielającej pozwolenia na budowę. Wobec tego, że do skargi nie dołączył jej odpisów, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 listopada 2012r. wezwano skarżącego do usunięcia w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi jej braków formalnych poprzez nadesłanie poświadczonych za zgodność z oryginałem pięć egzemplarzy odpisów skargi. W dniu 12 listopada 2012r. powyższe wezwanie zostało odebrane osobiście przez skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Tekst jedn. z 2012r., poz. 270) skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Do pisma w postępowaniu sądowym, zgodnie art. 47 § 1 tej ustawy, należy dołączyć jego odpisy. Odpisami mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej (art. 47 § 2 cyt. ustawy). W rozpatrywanej sprawie skarżący nie nadesłał wymaganych odpisów skargi. Nieuzupełnienie braków formalnych, poprzez nienadesłanie odpisów skargi, skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ww. ustawy. Orzeczenie w przedmiocie wpisu od skargi uzasadnione było treścią art. 232 § 1 pkt 1 lit. a wyżej powołanej ustawy. W świetle powyższych okoliczności należało orzec jak na wstępie.