II SA/Lu 950/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Jerzy Parchomiuk po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego postanawia: umorzyć postępowanie. Zaskarżoną do sądu decyzją z [...] r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Burmistrza P. z [...] r. w przedmiocie odmowy przyznania A. S. (dalej także jako: skarżąca) świadczenia pielęgnacyjnego. Na powyższą decyzję A. S. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji w całości oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o umorzenie postępowania sądowego z uwagi na uwzględnienie skargi w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018, poz. 1302 ze zm.; dalej jako: p.p.s.a). Kolegium dołączyło swoją decyzję z [...] r., znak: [...], mocą której uchyliło zaskarżoną własną decyzję z [...] r. i poprzedzającą ją decyzję Burmistrza P. z [...] r. oraz przyznało skarżącej świadczenie pielęgnacyjne z tytułu opieki nad matką – M. G. w kwocie [...]zł miesięcznie na okres od dnia 1 sierpnia 2018 r. bezterminowo. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W przypadku skargi na decyzję, uwzględniając skargę w całości, organ uchyla zaskarżoną decyzję i wydaje nową decyzję. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa.. Bezspornym jest, że w dniu [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydało na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. decyzję, mocą której uchyliło zaskarżoną do sądu własną decyzję z [...] r. i poprzedzającą ją decyzję Burmistrza P. z [...] r. oraz przyznało skarżącej świadczenie pielęgnacyjne, zgodnie z jej wnioskiem, złożonym 7 sierpnia 2018 r., tj. na okres od dnia 1 sierpnia 2018 r. bezterminowo. Kwotę świadczenia Kolegium określiło z uwzględnieniem art. 17 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 2220, ze zm.) oraz obwieszczenia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 10 listopada 2017 r. w sprawie kwoty świadczenia pielęgnacyjnego w roku 2018 (M.P. z 2017 r., poz. 1014). Skoro w wyniku skorzystania przez organ z instytucji autokontroli, zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji zostały wyeliminowane z obrotu prawnego i zastąpione rozstrzygnięciem zgodnym z treścią żądań skarżącej, dalsze postępowanie przed sądem administracyjnym w tej sprawie stało się bezprzedmiotowe, co w konsekwencji uzasadniało umorzenie postępowania przed sądem na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a. Sąd nie zasądził na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania, pomimo istnienia do tego podstawy prawnej w art. 201 § 1 p.p.s.a. (zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a.), gdyż ze względu na przedmiot sprawy skarżąca była objęta ustawowym zwolnieniem od kosztów sądowych i nie wykazała poniesienia innych kosztów postępowania, podlegających zwrotowi.