II SA/Lu 951/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA G.Pawlos-Janusz (spr.) Sędziowie NSA K.Sidor Asesor WSA B.Wiśniewski Protokolant: E.Czarnecka po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2004r. sprawy ze skargi J.M. na decyzję Wojewody z dnia [...] czerwca 2002r. Nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza na rzecz skarżącego J.M. od Wojewody kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania Działający z upoważnienia Wojewody p.o. Zastępcy Dyrektora Wydziału Rozwoju Regionalnego decyzją z dnia [...]czerwca 2002r. wydaną na podstawie art. 138 § 1 kpa, po rozpatrzeniu odwołania J.M. od decyzji Starosty z dnia [...]kwietnia 2000 r. znak: [...] odmawiającej udzielenia pozwolenia na budowę w zakresie rozbudowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działkach o nr [...] i [...] przy ul.[...] - utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wyjaśnił, że zgodnie z art. 35 ust. 5 ustawy Prawo Budowlane, właściwy organ wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, jeżeli na terenie, którego dotyczy projekt zagospodarowania działki lub terenu, znajduje się obiekt budowlany, w stosunku do którego orzeczono nakaz rozbiórki. Z akt sprawy wynika, że Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]11.2001r. znak: [...]nakazującą J.M. dokonanie rozbiórki samowolnie postawionego barakowozu na działce przy ul.[...]. Barakowóz zgodnie z definicją zawartą w art. 3 pkt 1 Prawa budowlanego jest obiektem budowlanym. Budynek, który odwołujący się chciałby rozbudować położony jest na terenie, którego dotyczy nakaz rozbiórki. W sytuacji, gdy nakaz rozbiórki wynikający z ostatecznej decyzji nie został wykonany, wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę byłoby niezgodne z art. 35 ust. 5 Prawa budowlanego, a więc z mocy prawa nieważne. Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł J.M., domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji. Podniósł w skardze, że z niezrozumiałych dla niego względów organ odwoławczy nie wziął pod uwagę, iż wykonał on obowiązek rozbiórki barakowozu, co zostało potwierdzone pismem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]czerwca 2002r. znak: [...] Orzekając w sprawie w dniu 21 czerwca 2002r. organ odwoławczy nie miał już podstaw do stosowania art. 35 ust. 5 Prawa budowlanego. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutów skargi wyjaśnił, że organowi II instancji w dacie orzekania nie był znany fakt, iż nakaz rozbiórki barakowozu został wykonany. Ponieważ nie wypełnienie nakazu rozbiórki było kwestią zasadniczą odmowy pozwolenia na budowę, organy administracji budowlanej nie odnosiły się do zagadnienia konieczności uzupełnienia przez inwestora dokumentacji tj. drugiego egzemplarza dokumentacji budowlanej i zgody współwłaścicieli działki nr [...] na rozbudowę budynku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Od dnia 1 stycznia 2004r. właściwym do rozpoznania sprawy niniejszej jest, zgodnie z art. 13 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie. Dokonując oceny zaskarżonej decyzji w zakresie jej zgodności z obowiązującym prawem należy stwierdzić, że decyzja ta została wydana z naruszeniem prawa. Przede wszystkim należy podnieść, iż zgodnie z zasadą dwuinstancyjności postępowania administracyjnego organ odwoławczy obowiązany jest ponownie rozpoznać i rozstrzygnąć sprawę rozstrzygniętą decyzją organu I instancji, z zastrzeżeniem rozwiązania przyjętego w art. 138 § 3 kpa. Organ odwoławczy nie może zatem ograniczyć się tylko do kontroli decyzji organu I instancji, a obowiązany jest ponownie rozstrzygnąć sprawę. Organ ten musi zatem uwzględniać stan prawny i faktyczny istniejący w dacie rozpatrywania odwołania (art. 136 i art. 138 kpa). W rozpatrywanej sprawie w dniu 10 czerwca 2002r. wpłynęło do Starostwa Powiatowego pismo Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]czerwca 2002r. znak: [...] informujące, iż oględziny dokonane w J.M. rozbiórki barakowozu nakazanej decyzją z dnia [...] listopada 2001r. (k.69 akt administracyjnych). W powyższej sytuacji niedopuszczalne było pominięcie przy rozstrzyganiu odwołania J.M. w dniu 21 czerwca 2002r. powyższej okoliczności i wskazanie w zaskarżonej decyzji, jako wyłącznej przyczyny odmowy udzielenia pozwolenia na budowę, dyspozycji art. 35 ust. 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz.U. z 2000r. nr 106, poz. 1126 ze zm.). Ponadto organ administracji rozpatrując wniosek o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę zobowiązany jest wyjaśnić, czy wnioskodawca wypełnił wszystkie, wymagane przepisami powołanej ustawy Prawo budowlane, warunki dla uzyskania pozytywnej decyzji o pozwoleniu na budowę. W szczególności wydając decyzję o odmowie pozwolenia na budowę w uzasadnieniu tej decyzji powinien wskazać wszystkie, wynikające z przepisów, przyczyny nie uwzględnienia wniosku. Nie może on ograniczyć się do wskazania zaistnienia w sprawie tylko jednej dowolnie przez siebie wybranej, ustawowej przeszkody do udzielenia pozwolenia na budowę w sytuacji, gdy inwestor nie wypełnił również innych ustawowych wymogów warunkujących uzyskanie takiego pozwolenia. Organy administracji państwowej obowiązane są bowiem do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego (art. 9 kpa). Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.a i lit. c oraz art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji.