II SA/Lu 953/24

12 lutego 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor sądowy Anna Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. G. i R. G. na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia 12 listopada 2024 r., znak: ZOA-XIV.7721.20.2023 w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia I. odrzucić skargę R. G.; II. zwrócić skarżącemu kwotę 500 (pięćset) zł uiszczoną tytułem wpisu od skargi. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 2 stycznia 2025 r. pełnomocnik skarżącego R. G. [...] R. C. został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia 12 listopada 2024 r., znak: ZOA-XIV.7721.20.2023 w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego poprzez wskazanie numeru PESEL skarżącego, złożenie jednego odpisu skargi oraz złożenie pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi lub jego uwierzytelnionego odpisu w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało prawidłowo doręczone pełnomocnikowi w dniu 13 stycznia 2025 r. Pełnomocnik nie uzupełnił braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu ze względu na to, że nie uzupełniono jej braków formalnych. Wymogi formalne pism procesowych kierowanych do sądu określają art. 46 i art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Zgodnie z uchwałą siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 grudnia 2013 r. sygn. akt I OPS 13/13, niedołączenie przez stronę skarżącą wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. Do skargi nie dołączono wymaganego odpisu. Zgodnie zaś z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b/ p.p.s.a. pierwsze pismo procesowe strony w danej sprawie powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną. W skardze nie podano numeru PESEL skarżącego. Zgodnie z art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. W przedmiotowej sprawie pełnomocnik nie dołączył do skargi ani na wezwanie Sądu pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącego. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sądów administracyjnych w świetle art. 37 § 1 w zw. z art. 46 § 3 i art. 49 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a w sprawie, w której skarga została sporządzona i wniesiona przez profesjonalnego pełnomocnika, sąd pierwszej instancji w przypadku nieusunięcia przez niego w wyznaczonym terminie braku formalnego skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa, nie jest zobowiązany do wzywania skarżącego do podpisania skargi (postanowienie NSA z 30 sierpnia 2022 r., II OZ 459/22, ONSAiWSA 2023, nr 2, poz. 28). Wezwanie do uzupełninia wskazanych wyżej braków formalnych zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 13 stycznia 2025 r. Termin do uzupełnienia braków formalnych upłynął zatem z dniem 21 stycznia 2025 r. Pełnomocnik skarżącego nie uzupełnił w terminie braków formalnych skargi. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzucił skargę, gdyż nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Zwrot skarżącemu wpisu od skargi znajduje oparcie w treści art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Ubocznie należy wskazać, że skarga B. G. została odrzucona postanowieniem z 15 stycznia 2025 r. (II SA/Lu 953/24). Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji postanowienia.