II SA/Lu 954/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Sędziowie Sędzia SO del. Arkadiusz Mrowiec (sprawozdawca), Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski, Protokolant Referent Bartłomiej Maciak, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 2 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi T. D. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji o odmowie przyznania uprawnień kombatanckich oddala skargę. Zaskarżoną decyzją Kierownik Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych nr [...] utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] sierpnia 2013 r [...]. Organ podał, iż skarżący złożył wniosek w przedmiocie przyznania uprawnień kombatanckich z tytułu określonego w art. 4 ustęp 1 lit. c ustawyz dnia 24 stycznia 1991 r o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (t.j. Dz.U z 2012 r. poz 400 ). Kierownik Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych decyzją z dnia [...] marca 2009 roku, utrzymaną w mocy decyzją z dnia [...] czerwca 2009 roku, odmówił przyznania przedmiotowych uprawnień. W wyniku skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, wyrokiem z dnia 17 listopada 2009 roku, uchylił zaskarżoną decyzję. Mając na uwadze zalecenia zawarte w powyższym wyroku Kierownik Urzędu decyzją [...] grudnia 2010 roku utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] marca 2009 roku . W dniu [...] kwietnia 2013 roku skarżący złożył ponowny wniosek w przedmiocie przyznania uprawnień kombatanckich, domagając się rozpatrzenia sprawy w trybie art. 154 k.p.a. Kierownik Urzędu decyzją z dnia [...] sierpnia 2013 roku odmówił uchylenia decyzji własnej z [...] grudnia 2009 roku. Strona w ustawowym terminie wystąpiła z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Organ wskazał, iż postępowanie administracyjne prowadzone w oparciu o art. 154 k.p.a. nie ma na celu merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy o lecz koncentruje się na ocenie i weryfikacji wydanej uprzednio decyzji, pod względem kryteriów przewidzianych w tym przepisie. Tymi kryteriami są interes społeczny lub słuszny interes strony. Powołując się na orzecznictwo sądu administracyjnego organ wskazał, iż nie można uznać za słuszny interes strony w świetle art. 154 k.p.a., jej dążenia do innej oceny przez organ tego samego stanu faktycznego sprawy, który był już przedmiotem rozpoznania przez ten organ w postępowaniu zakończonym ostateczną decyzją. Ocena dowodów przedstawionych przez stronę na okoliczność wykazania istnienia przesłanek decydujących o przyznaniu uprawnień kombatanckich, przeprowadzona została w trakcie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Kierownika Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] grudnia 2010 roku. Marginalnie organ wskazał, iż w dalszym ciągu uznaje zeznania świadków B. R. i S. R., za niewiarygodne . W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie T. D. zarzucił naruszenie: - art. 16 § 1 k.p.a. w związku z art. 154 § 1 k.p.a. poprzez jego błędną ocenę i nieuznanie, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzi słuszny interes strony i decyzja z dnia [...] sierpnia 2013 roku nie może zostać uchylona; - rażące naruszenie art. 7 k.p.a. i 77 k.p.a. poprzez ich pominięcie i nie rozpatrzenie sprawy przez podjęcie niezbędnych działań mających na celu rozpatrzenie całości sprawy oraz wyjaśnienie wszelkich okoliczności w sprawie; - naruszenie art. 6 k.p.a. poprzez błędną ocenę i uznanie w świetle wniosków strony skarżącej, że strona w toku postępowania starała się wykazać inną ocenę przez organ tego samego stanu faktycznego sprawy, podczas gdy stan faktyczny może być tylko jeden i na jego podstawie stwierdzić należy, że skarżącemu winny zostać przyznane uprawnienia kombatanckie z tytułu określonego w art. 4 ust. 1 litera c ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r.o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego, - naruszenie art. 80 k.p.a. poprzez odmowę wiarygodności zeznań świadków B. R. oraz S. R. oraz ustalenia innych okoliczności w związku z innym, bliżej nie wskazanym postępowaniem; - naruszenie art. 75 k.p.a. poprzez ustalenie stanu faktycznego na podstawie dokumentu, jaki nie może stanowić dowodu w przedmiotowej sprawie, gdyż nie był on przeprowadzony w toku niniejszego postępowania Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji Kierownika Urzędu do spraw. Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] września 2013 roku oraz decyzji ją poprzedzającej z [...] sierpnia 2013 roku . W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych wniósł o jej oddalenie Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlega oddaleniu. Kontrolowane decyzje wydane zostały w trybie art. 154 k.p.a., to jest w trybie nadzwyczajnym, w którym nie dochodzi do ponownego rozpoznania sprawy, a jedynie do oceny wystąpienia w sprawie, wymienionych w tym przepisie przesłanek zmiany ostatecznej decyzji, to jest interesu społecznego lub słusznego interesu strony. Podnieść przy tym należy, iż nawet spełnienie tych kryteriów może uzasadniać uchylenie lub zmianę decyzji ostatecznej w wyżej wymienionych trybie jedynie wówczas, gdy strona spełnia przesłanki materialnoprawne do przyznania jedynego uprawnienia, co w sprawie niniejszej nie ma miejsca i stwierdzone zostało ostateczną decyzją administracyjną . Co do zasady Sąd podziela argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, znajdującą uzasadnienia w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego , iż za słuszny interes strony nie można uznać jej dążenia do innej oceny przez organ tego stanu faktycznego sprawy, który był już przedmiotem rozpoznania przez ten organ w postępowaniu zakończonym decyzją ostateczną. Jednocześnie prowadząc postępowanie w trybie nadzwyczajnym z art. 154 k.p.a., organ nie miał podstaw do oceny nowych dowodów zgłoszonych przez stronę i merytorycznego rozpoznania sprawy. W trybie postępowania prowadzonego na podstawie art. 154 k.p.a organ nie mógł weryfikować treści tej ostatecznej decyzji poza oceną przesłanek wymienionych w tej normie. Przepis ten nie daje podstawy do ponownego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego co do istoty sprawy rozstrzygniętej taką ostateczną decyzją. Tym samym także nowe dowody, to jest pisemne oświadczenia B. R. i S. R., na których opiera się wniosek skarżącego wniesiony w dniu [...] kwietnia 2013 r , nie mogą stanowić podstawy zmiany lub uchylenia decyzji w tym trybie. W określonych prawem okolicznościach mogą one stanowić jedynie podstawę wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a). Postępowania określone w art. 154 i art. 155 k.p.a. nie służą natomiast do ponownego rozpoznania spraw już zakończonych ostateczną decyzją administracyjną niejako "w kolejnej instancji". Prowadziłoby to do niedopuszczalnego naruszenia zasady dwuinstancyjności postępowania. Należy także zwrócić uwagę, że decyzję o przyznaniu uprawnień kombatanckich jest decyzją związaną. W orzecznictwie sądowym przeważa zaś pogląd, akceptowany przez Sąd rozpoznający niniejszą skargę, że takie decyzje w ogóle nie mogą być zmienione w trybie art. 154 k.p.a. z uwagi na brak możliwości wyboru przez organ sposobu załatwienia sprawy,( wyrok NSA z 30.11.2011 r , II OSK 2404/10, uzasadnienie wyroku NSA z 21.08.2012 r, OSK 296/11, wyroku NSA z 20.03.2013 r , II OSK 2233/11). Z tych względów, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2012.270 j.t.) Sąd skargę oddalił