II SA/Lu 955/12
PostanowienieWSA w Lublinie2012-12-20
Skład orzekający: Jarosław Harczuk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych jest zasadny, gdy strona skarżąca jest już z mocy prawa zwolniona z obowiązku ponoszenia tych kosztów?Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych jest bezzasadny, jeśli strona skarżąca jest już z mocy art. 239 pkt 1 lit. a) PPSA zwolniona z obowiązku ponoszenia tych kosztów. W takiej sytuacji wniosek należy traktować jako wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, a jego uwzględnienie zależy od wykazania, że poniesienie kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika spowoduje uszczerbek w kosztach utrzymania koniecznego dla strony.Stan faktyczny
Strona skarżąca K. A. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Uzasadniła wniosek trudną sytuacją materialną, utrzymując się z zasiłku pielęgnacyjnego. Skarga dotyczyła decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego zasiłku stałego.Rozstrzygnięcie
Referendarz sądowy przyznał K. A. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego, o wyznaczenie którego zwrócono się do Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych, a odmówił przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie (zwolnienia od kosztów sądowych).Pełny tekst orzeczenia
Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. A. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi K. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego zasiłku stałego p o s t a n a w i a I. przyznać K. A. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego, o wyznaczenie którego zwrócić się do Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych; II. odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie.
Strona skarżąca na urzędowym formularzu symbol PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Wniosek uzasadniła tym, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, zamieszkuje w mieszkaniu o powierzchni [...] m2 i utrzymuje się z zasiłku pielęgnacyjnego w kwocie [...] złotych.
Referendarz sądowy stwierdził, że:
Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przechodząc na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że na mocy art. 239 pkt 1 lit. a) p.p.s.a. strona skarżąca jest w niniejszej sprawie zwolniona od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Brak obowiązku ponoszenia przez stronę skarżącą kosztów sądowych czyni jej żądania zwolnienia od obowiązku ich ponoszenia bezzasadnym. Tym samym nie podlega ono uwzględnieniu. Skutkiem tego jej wniosek o przyznanie prawa pomocy należ traktować jako wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego. Przesłanką przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym jest powstanie uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego dla strony skarżącej w związku z ponoszeniem kosztów postępowania. W ocenie referendarza sądowego dochód strony skarżącej nie wystarczy na poniesienie kosztów ustanowienia radcy prawnego bez wywołania uszczerbku w jej kosztach utrzymania koniecznego.
Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło