II SA/Lu 970/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Kierek, Sędziowie Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz (sprawozdawca), Sędzia NSA Krystyna Sidor, Protokolant Asystent sędziego Łucja Krasińska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 12 czerwca 2007 r. sprawy ze skargi R. W. na decyzję Wojewody z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na budowę oddala skargę. Wojewoda decyzją z dnia [...]października 2006 r., wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, po rozpatrzeniu odwołania R.W. od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] sierpnia 2006 r., znak: [...], odmawiającej zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na przebudowę poddasza na cele mieszkalne wraz ze zmianą konstrukcji dachu budynku przy ul. [...] – utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wyjaśnił, że po złożeniu przez R.W. wniosku o pozwolenie na przebudowę poddasza, Prezydent Miasta postanowieniem z dnia [...] lipca 2006 r. znak: [...] zobowiązał inwestora do usunięcia w terminie do 18 sierpnia 2006 r. wskazanych nieprawidłowości w przedłożonym wniosku o pozwolenie na budowę. W postanowieniu tym nakazano doprowadzenie dokumentacji projektowej do zgodności z decyzją ustalającą warunki zabudowy oraz z przepisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 75, poz. 690 ze zm.). Po bezskutecznym upływie terminu określonego w postanowieniu organ pierwszej instancji odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118). Rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji jest w ocenie organu odwoławczego prawidłowe. W myśl art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę właściwy organ sprawdza zgodność projektu z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu. Decyzją Prezydenta Miasta z dnia [...]sierpnia 2005 r., znak: [...], ustalone zostały warunki zabudowy dla inwestycji budowlanej polegającej na przebudowie poddasza na cele mieszkalne, wraz ze zmianą konstrukcji dachu w istniejącym budynku mieszkalnym na działce nr ewid. 128/1 przy ul. [...]. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]listopada 2005 r. znak: [...]. Decyzja lokalizacyjna jednoznacznie określiła zakres przedmiotowej inwestycji, tj. przebudowę poddasza na cele mieszkalne. Przedłożony do zatwierdzenia projekt budowlany nie jest zgodny z ustaleniami decyzji lokalizacyjnej w sytuacji, gdy zaprojektowana kondygnacja na poziomie istniejącego poddasza nieużytkowego (poz. + 0,00 m wg rys. A/6) nie jest poddaszem, ale pełną kondygnacją o wysokości 2,5 m w świetle, przykrytą od góry stropem. Poddasze – wg encyklopedii – to przestrzeń nad najwyższym stropem lub sklepieniem, pod pokryciem dachowym. W projektowanym obiekcie jest to przestrzeń nazwana strychem, nad ostatnim stropem, pod więźbą dachową. Wykonanie nowego stropu nad istniejącym poddaszem nie może uzasadniać fakt istnienia wcześniej stropu i dachu w formie stropodachu. Inwestor zaplanował zmianę konstrukcji dachu ze stropodachu na dach wysoki o konstrukcji więźby płatwiowo-kleszczowej, co było dopuszczalne w świetle treści decyzji o warunkach zabudowy. Taka zmiana konstrukcji dachu powinna jednak obejmować likwidację istniejącego stropodachu, w którego skład wchodzi strop nad istniejącym poddaszem i dach, a zamiast tego wykonanie w obrębie istniejącego poddasza więźby dachowej. Słupki więźby dachowej byłyby wówczas oparte na stropie (poz. + 0,00 m) stanowiącym podłogę istniejącego poddasza. Nieuzasadnione są zatem argumenty inwestora, że nowy strop zaprojektowany na poz. + 2,80 m (rys.A/6) jest konieczny dla oparcia słupków więźby dachowej. Adaptowana kondygnacja powinna spełniać definicję poddasza, jako przestrzeń ograniczona przez ostatni strop (poz. + 0,00 m) i dach. Fakt, że inwestor spełnił warunki podane w pkt 3 decyzji lokalizacyjnej nie czyni przedłożonej dokumentacji budowlanej za zgodną z tą decyzją. Przepis art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane stanowi, że w razie stwierdzenia naruszeń w zakresie określonym w ust. 1, właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. W niniejszej sprawie procedura tak została zachowana. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wniósł R.W. domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji z dnia [...] sierpnia 2006 r. Podniósł w skardze, iż zaprojektowana przebudowa poddasza budynku mieszkalnego nie narusza warunków ustalonych decyzją z dnia [...] sierpnia 2005 r. Użyta w zaskarżonej decyzji definicja "poddasza" jako przestrzeni nad najwyższym stropem lub sklepieniem wynika z ustaleń niezgodnych ze stanem faktycznym. Przedmiotowy budynek nie posiada bowiem poddasza odpowiadającego tej definicji, gdyż zawiera cztery kondygnacje oddzielone osobnymi stropami, przy czym czwarta (najwyższa) kondygnacja przykryta jest stropem – stropodachem, bez oddzielnego pokrycia dachowego. Przedłożony projekt przewiduje adaptację czwartej kondygnacji na funkcję mieszkalną, zakładając jednocześnie nieznaczne podwyższenie istniejącego stropu tworzącego stropodach. Czwarta kondygnacja budynku nie zawierającego poddasza, odpowiada warunkom przewidzianym w § 3 pkt 16 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r., według którego "kondygnacja" to pozioma część budynku zawarta między górną powierzchnią stropu, a powierzchnią stropu lub stropodachu nad tą częścią. Niezastosowanie tego przepisu przez organy orzekające w sprawie czyni ich decyzje prawnie wadliwymi, przez co powinny one zostać uchylone. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Ponadto podniósł, że w przedłożonym projekcie przewidziano faktycznie nadbudowę czwartej powtarzalnej kondygnacji o wysokości 2,5 m, a nad tą kondygnacją jeszcze przestrzeń poddasza. Poddasze to nazwane w projekcie poddaszem nieużytkowym, jest ocieplone, doświetlone, wyposażone w instalację elektryczną i posiada wysokość w świetle od 2,2 m do 3,6 m, spełniając tym samym wymagania określone w warunkach technicznych dla pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi. Projekt wykracza zatem poza warunki decyzji lokalizacyjnej dopuszczającej przebudowę poddasza na cele mieszkalne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd administracyjny dokonuje kontroli zaskarżonej decyzji w zakresie jej zgodności z prawem, co czego jest uprawniony w świetle art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.). Zaskarżona decyzja prawa nie narusza. Skarżący inwestor uzyskał decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] sierpnia 2005 r. znak [...] ustalającą warunki zabudowy dla wnioskowanej inwestycji przebudowy poddasza na cele mieszkalne, w budynku mieszkalnym usytuowanym na działce nr ewid. 128/1, przy ul. [...], która to decyzja została utrzymana w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2005 r., znak: [...]. Przepis art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz.U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) obliguje organ właściwy do wydawania decyzji o pozwoleniu na budowę, by przed wydaniem takiej decyzji dokonał sprawdzenia zgodności przedłożonego do zatwierdzenia projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu. W rozpoznawanej sprawie organy orzekające uznały, że przedłożony przez skarżącego projekt budowlany jest niezgodny z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Stanowisko takie, w ocenie Sądu, uznać należy za uzasadnione. Wydana na wniosek skarżącego decyzja o warunkach zabudowy z dnia [...] sierpnia 2005 r. ustaliła warunki zabudowy dla przebudowy poddasza na cele mieszkalne wraz ze zmianą konstrukcji dachu w istniejącym budynku mieszkalnym, przy ul. [...]. W decyzji tej zawarte zostało sformułowanie, o możliwości adaptacji istniejącej IV kondygnacji na funkcję mieszkalną poprzez zmianę konstrukcji dachu przy zachowaniu wysokości zabudowy do IV kondygnacji (pkt 3 lit. a i c decyzji). Z treści tej decyzji wynika, że przedmiotowy budynek mieszkalny położony jest na terenie zabudowy jednorodzinnej, zaś w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] listopada 2005 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze podniosło, że z analizy funkcji i cech zabudowy wynika, iż budownictwo mieszkaniowe i jednorodzinne w tym obszarze charakteryzuje się wysokością II – IV kondygnacji. Oznacza to, że decyzja ustalająca warunki zabudowy dla wnioskowanej przebudowy nie dopuszcza możliwości realizacji większej od czterech ilości kondygnacji. Dopuszczona decyzją o warunkach zabudowy możliwość przebudowy poddasza nieużytkowego na cele mieszkalne wraz ze zmianą konstrukcji dachu oznacza zarazem zakaz zwiększania liczby kondygnacji budynku. Z samej istoty adaptacji na cele mieszkalne poddasza wynika, iż nadal w budynku zostanie zachowane to poddasze jako ostatnia kondygnacja. Jakkolwiek przepisy Prawa budowlanego nie definiują pojęcia poddasza, to w języku polskim przez poddasze rozumieć należy "przestrzeń" między stromym dachem, a ostatnią kondygnacją budynku, wykorzystywaną jako strych lub adaptowaną dla celów mieszkalnych (Uniwersalny Słownik języka polskiego pod redakcją Stanisława Dubisza, tom III, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, s. 539). Przedłożony przez skarżącego projekt budowlany przewiduje podwyższenie istniejącego dotychczas poddasza do wysokości 2,5 m, a nad tak utworzoną kondygnacją powtarzalną, usytuowanie kolejnej przestrzeni o wysokości od 2,2 m do 3,6 m. Pomieszczenie pod dachem (strych, poddasze nieużytkowe) miałoby powierzchnię 116 m2, byłoby doświetlone, ocieplone i posiadałoby instalację elektryczną. Utworzone zostałoby w ten sposób nad kondygnacją mieszkalną pomieszczenie poddasza. Uznając, że przedłożony przez skarżącego projekt budowlany nie jest zgodny z ustaleniami poprzedzającej go decyzji o warunkach zabudowy, Prezydent Miasta postanowieniem dnia [...] lipca 2006 r. znak: [...], wydanym na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane, zobowiązał R.W. do usunięcia w terminie do 18 sierpnia 2006 r., wskazanych nieprawidłowości. W sytuacji, gdy skarżący inwestor nie wykonał nałożonego na niego obowiązku przedłożenia projektu budowlanego zgodnego z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy, jego wniosek o udzielenie pozwolenia na budowę nie mógł być uwzględniony. Decyzja odmawiająca zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę jest zatem zgodna z obowiązującym prawem. Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił.