II SA/Lu 972/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Sidor, Sędziowie Sędzia NSA Grażyna Pawlos - Janusz (sprawozdawca), Asesor WSA Wojciech Kręcisz, Protokolant Asystent sędziego Łucja Krasińska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 28 lutego 2007 r. sprawy ze skargi H. G. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]., Nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności środka odwoławczego w sprawie wstrzymania robót budowlanych I. oddala skargę; II. przyznaje [...] B. K. tytułem wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną świadczoną z urzędu kwotę 292, 80 zł (dwieście dziewięćdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy) w tym VAT w wysokości 52, 80 (pięćdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy) oraz tytułem zwrotu wydatków kwotę 17 (siedemnaście) złotych, płatne ze środków Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. Postanowieniem z dnia [...]., znak: [...], wydanym na podstawie art. 134 k.p.a. oraz art. 80 ust. 2 pkt 2 i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz.U. z 2006 r. Nr 158, poz. 1118 ze zm.), Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego , po rozpoznaniu zażalenia H. G., stwierdził niedopuszczalność zażalenia na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...] wstrzymujące H. G. prowadzenie robót budowlanych w ramach odbudowy budynku mieszkalnego na działce nr ewid. 813/1 w miejscowości O., gmina P. oraz ustalające wymagania w zakresie skutecznego zabezpieczenia terenu budowy przed dostępem osób postronnych, poprzez wygrodzenie do strefy bezpiecznej i oznakowanie tablicami informacyjnymi o zakazie wstępu – w terminie natychmiastowym, a także nakładające obowiązek przedłożenia zaświadczenia Wójta Gminy o zgodności podjętej budowy z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, 4 egzemplarzy projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi, oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w terminie do dnia 31 października 2006 r. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wyjaśnił, że H. G. w dniu 19 lipca 2006 r. dokonał w Starostwie Powiatowym zgłoszenia odbudowy budynku mieszkalnego, zniszczonego wskutek huraganu w dniu 1 sierpnia 2005 r. Organ ten przyjął zgłoszenie na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 11 sierpnia 2001 r. o szczególnych zasadach odbudowy, remontów i rozbiórek obiektów budowlanych zniszczonych lub uszkodzonych w wyniku działania żywiołu (Dz.U. Nr 84, poz. 906), nie wnosząc sprzeciwu w ustawowym terminie. W trakcie kontroli organ pierwszej instancji w niniejszej sprawie stwierdził, że budowa realizowana jest niezgodnie ze zgłoszeniem, bowiem inwestor w odległości ok. 0,5 m od ścian uszkodzonego budynku podjął wznoszenie ścian murowanych z bloczków belitowych, na fundamentach betonowych i podmurówce z cegły ceramicznej o wysokości 0,5 m. W chwili przeprowadzenia kontroli wzniesione już były na podmurówce 2 warstwy belitu zewnętrznych ścian podłużnych i jednej poprzecznej oraz 5 warstw drugiej ściany poprzecznej. Obrys wewnętrzny uszkodzonego budynku wynosił 10,10 m x 4,90 m, natomiast nowo realizowanego – 11,60 m x 6,45 m. W oparciu o ustalony stan faktyczny organ pierwszej instancji stwierdził, że realizowanej budowy nie można uznać za odbudowę w rozumieniu art. 4 powołanej ustawy i postanowieniem z dnia [...]., znak: [...] wstrzymał H. G. prowadzenie robót budowlanych w ramach odbudowy budynku mieszkalnego na działce nr ewid. 813/1 w miejscowości O., gmina P., ustalił w trybie natychmiastowym niezbędne wymagania w celu zabezpieczenia terenu budowy oraz zobowiązał do przedłożenia w terminie do dnia 31 października 2006 r. określonych dokumentów. Organ odwoławczy wskazał również, iż podstawę prawną nałożenia wskazanych w postanowieniu organu pierwszej instancji obowiązków stanowi przepis art. 48 ust. 2 i ust. 3 prawa budowlanego. Zgodnie zaś z art. 141 § 1 k.p.a. na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi, bądź gdy jest to uregulowane przepisami prawa materialnego. Zdaniem organu w przypadku zastosowania art. 48 ust. 2 i ust. 3 prawa budowlanego, brak jest ustawowych zapisów o możliwości zaskarżenia wydanego na tej podstawie postanowienia. W ocenie organu drugiej instancji, skoro w rozpatrywanej sprawie niedopuszczalne było wniesienie zażalenia na postanowienie organu pierwszej instancji, to również brak było podstaw do merytorycznego rozpatrzenia złożonego zażalenia. Skargę do sądu administracyjnego wniósł H. G. domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia organu pierwszej instancji. Skarżący wskazał, iż organ odwoławczy winien był rozpatrzyć jego zażalenie na postanowienie wydane przez organ pierwszej instancji w dniu 15 września 2006 r., gdyż postanowienie to zostało wydane przez organ zbyt pochopnie. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd administracyjny sprawuje kontrolę w zakresie zgodności zaskarżonego rozstrzygnięcia z obowiązującym prawem, do czego jest uprawniony w świetle art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.). Zaskarżone postanowienie prawa nie narusza, a zatem skargi nie można uznać za zasadną. Skarżący wniósł odwołanie do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego od postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]. mimo, że został pouczony przez organ pierwszej instancji, iż na postanowienie to nie przysługuje zażalenie. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że skarżący H. G. prowadził roboty budowlane na podstawie dokonanego w dniu 19 lipca 2006 r. zgłoszenia odbudowy budynku mieszkalnego na działce nr ewid. 813/1 zniszczonego wskutek huraganu. Przepis art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 11 sierpnia 2001 r. o szczególnych zasadach odbudowy, remontów i rozbiórek obiektów budowlanych zniszczonych lub uszkodzonych w wyniku działania żywiołu (Dz.U. Nr 84, poz. 906) stanowi, że do odbudowy, remontów i rozbiórek obiektów budowlanych zniszczonych lub uszkodzonych w wyniku działania żywiołu, w zakresie nieuregulowanym niniejszą ustawą stosuje się przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego uznając, że skarżący przekroczył zakres robót budowlanych objętych swoim zgłoszeniem i prowadził je w zakresie wymagającym pozwolenia na budowę, postanowieniem z dnia [...] wstrzymał prowadzone roboty budowlane i nałożył obowiązek przedłożenia przez inwestora w zakreślonym terminie określonych dokumentów. Podstawę prawną tego postanowienia stanowi przepis art. 48 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (tekst jedn. Dz.U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.). Przepisy ustawy – Prawo budowlane nie przewidują możliwości odrębnego zaskarżania postanowienia wydanego na podstawie art. 48 ust. 2 i 3 ustawy. Postanowienie to ma na celu ustalenie możliwości zalegalizowania obiektu budowlanego, będącego w budowie lub wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. Niespełnienie obowiązków nałożonych takim postanowieniem, pociąga za sobą wydanie nakazu przymusowej rozbiórki określonego w art. 48 ust. 1 ustawy – Prawo budowlane. Z woli ustawodawcy, postanowienie wydane na podstawie art. 48 ust. 2 i 3 powołanej ustawy będzie podlegało zaskarżeniu wraz z decyzją o nakazie rozbiórki. Zgodnie bowiem z art. 142 k.p.a. postanowienie, na które nie służy zażalenie, strona może zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji. Z powyższych względów należało uznać zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego stwierdzające niedopuszczalność zażalenia za zgodne z prawem i skargę oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).