II SA/Lu 987/11

WyrokWSA w Lublinie2012-02-09

Skład orzekający: Maria Wieczorek-Zalewska, Joanna Cylc-Malec, Grażyna Pawlos-Janusz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania jest zasadne, jeśli data doręczenia decyzji organu pierwszej instancji jest kwestionowana przez stronę skarżącą i potwierdzona dowodem uzupełniającym?
Ratio decidendi
Skarga jest zasadna, ponieważ organ odwoławczy błędnie stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Dowód uzupełniający w postaci pisma Urzędu Pocztowego wykazał, że decyzja organu pierwszej instancji została doręczona stronie skarżącej w późniejszym terminie niż przyjął organ, co oznacza, że odwołanie zostało wniesione w ustawowym terminie. Naruszenie przepisów postępowania miało istotny wpływ na wynik sprawy.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi Operatora na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania od decyzji nakazującej rozbiórkę szklarni. Organ odwoławczy uznał odwołanie za spóźnione, przyjmując datę doręczenia decyzji organu pierwszej instancji na 11 sierpnia 2011 r. Strona skarżąca wniosła o uchylenie postanowienia, przedstawiając dowody wskazujące na doręczenie decyzji w dniu 17 sierpnia 2011 r.
Rozstrzygnięcie
Uchyla zaskarżone postanowienie i zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz Operatora kwotę 357 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec, Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz (sprawozdawca), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Beata Basak, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 9 lutego 2012 r. sprawy ze skargi Operatora [...] na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz Operatora [...] kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] postanowieniem z dnia 20 października 2011 r., nr [...], na podstawie art. 134 k.p.a., stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania "A" Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. z dnia 10 sierpnia 2011 r., nr [...], nakazującej T. B. – w terminie do dnia 31 października 2011 r. – rozbiórkę szklarni wykonanej z drewnianych ram okiennych na terenie Rodzinnych Ogródków Działkowych "B" na działce nr ewid. [...], przy ul. S. w R., usytuowanej w strefie kontrolowanej gazociągu wysokiego ciśnienia DN 500 relacji R.-W., w celu doprowadzenia istniejącego obiektu budowlanego do stanu zgodnego z przepisami rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 30 lipca 2001 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe. W uzasadnieniu postanowienia Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, iż wskazana wyżej decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 10 sierpnia 2011 r., zawierająca pouczenie o sposobie i trybie zaskarżenia, została prawidłowo doręczona odwołującej się Spółce w dniu 11 sierpnia 2011 r. Doręczenie decyzji w tej dacie poświadczył pracownik Spółki własnoręcznym podpisem na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Oznacza to, iż 14-dniowy termin do złożenia odwołania, o jakim mowa w art. 129 § 2 k.p.a., upłynął w dniu 25 sierpnia 2011 r. Odwołanie Spółki od decyzji organu pierwszej instancji złożone zostało w dniu 31 sierpnia 2011 r., a zatem po upływie tego terminu. Składając spóźnione odwołanie strona nie wnosiła o przywrócenie terminu. W związku z tym organ odwoławczy zobowiązany był stwierdzić, w drodze postanowienia, uchybienie terminu do wniesienia odwołania w oparciu o art. 134 k.p.a. W skardze do Sądu na powyższe postanowienie "A" Spółka Akcyjna wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia, a także o dopuszczenie dowodu z pisma Poczty Polskiej S.A. z dnia 4 listopada 2011 r. i koperty zawierającej decyzję organu pierwszej instancji adresowaną do Spółki. Zdaniem skarżącej ze wskazanych wyżej dokumentów wynika jednoznacznie, że przedmiotowa decyzja doręczona została Spółce w dniu 17 sierpnia 2011 r., a zatem odwołanie nadane w urzędzie pocztowym w dniu 31 sierpnia 2011 r., złożone zostało w terminie określonym w art. 129 § 2 k.p.a. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Zgodnie z art. 129 § 1 i 2 k.p.a. odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego, za pośrednictwem organu, który wydał decyzję, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. W razie złożenia odwołania po upływie wskazanego terminu organ odwoławczy, na podstawie art. 134 k.p.a., zobligowany jest – w drodze postanowienia – stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego [...], działając w oparciu o art. 134 k.p.a., stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania skarżącej Spółki od wskazanej na wstępie decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. z dnia 10 sierpnia 2011 r., nr [...]. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, iż powyższa decyzja została prawidłowo doręczona skarżącej Spółce w dniu 11 sierpnia 2011 r., a zatem jej odwołanie z dnia 31 sierpnia 2011 r. złożone zostało po upływie ustawowego terminu, o którym mowa w art. 129 § 2 k.p.a. W aktach administracyjnych sprawy znajduje się zwrotne potwierdzenie odbioru, z którego wynika, że przesyłka pocztowa nr [...], zawierająca decyzję organu pierwszej instancji z dnia 10 sierpnia 2011 r., pokwitowana została przez pracownika skarżącej Spółki w dniu 11 sierpnia 2011 r., zaś w dniu 19 sierpnia 2011 r. potwierdzenie odbioru zwrócone zostało nadawcy przez Urząd Pocztowy W. [...] (k. 12v akt adm. I inst.). W toku postępowania sądowego Sąd dopuścił dowód uzupełniający z dokumentu w postaci pisma Naczelnika Urzędu Pocztowego W. [...] z dnia 4 listopada 2011 r., na podstawie art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.". Przepis ten stanowi, iż sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Z treści tego pisma wynika, że przesyłka polecona nr [...], nadana w dniu 11 sierpnia 2011 r. w Urzędzie Pocztowym w R., a skierowana do strony skarżącej na adres: ul. M. [...] W., wpłynęła do Urzędu Pocztowego W. [...] w dniu 17 sierpnia 2011 r. i w tym samym dniu została doręczona osobie upoważnionej do odbioru korespondencji (k. 15 akt sądowych). Przedmiotowy dokument ma charakter dokumentu urzędowego, o jakim mowa w art. 244 § 1 k.p.c. w zw. z art. 106 § 5 p.p.s.a., albowiem został sporządzony przez Naczelnika Urzędu Pocztowego W. [...], przy ul. B. [...] w W., to jest kierownika właściwej jednostki organizacyjnej Poczty Polskiej. Oznacza to, iż dokument ten, stosownie do powołanych przepisów, stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo zaświadczone. Zauważyć należy, iż organ odwoławczy kierując się względami doświadczenia życiowego i logicznego wnioskowania winien był w niniejszej sprawie rozważyć, a – w razie wątpliwości – dokonać także sprawdzenia w wykazie przesyłek poleconych organu pierwszej instancji, czy decyzja wydana w dniu 10 sierpnia 2011 r., nie odebrana przez stronę osobiście w siedzibie organu, a nadana jako przesyłka polecona w Urzędzie Pocztowym w R., mogła dotrzeć do adresata w W. już w dniu następnym, czy też pokwitowano jej odbiór z pomyłkową datą. Stwierdzenie zawarte w odpowiedzi na skargę, że uwidoczniona treść zwrotnego poświadczenia odbioru ma w tym zakresie decydujące znaczenie, możnaby aprobować tylko w sytuacji, gdyby treść ta nie nasuwała oczywistych wątpliwości. Z powyższego wynika, że decyzja organu pierwszej instancji doręczona została stronie skarżącej w dniu 17 sierpnia 2011 r., a zatem odwołanie nadane w urzędzie pocztowym w dniu 31 sierpnia 2011 r. na adres organu pierwszej instancji (k. 2 akt adm. II inst.), złożone zostało w terminie otwartym do złożenia odwołania, zgodnie z art. 129 § 2 k.p.a. W tej sytuacji brak było podstaw do wydania postanowienia o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania na podstawie art. 134 k.p.a. Wskazane wyżej naruszenia przepisów postępowania obligowały Sąd do uchylenia zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" p.p.s.a. Nie ulega bowiem wątpliwości, że uchybienia te miały istotny wpływ na wynik sprawy. Rozpoznając ponownie sprawę organ drugiej instancji będzie miał na względzie wszystkie wskazane wyżej uwagi. W szczególności organ ten, będąc związany – w myśl art. 153 p.p.s.a. – oceną prawną i wskazówkami co do dalszego postępowania wyrażonymi w niniejszym wyroku, rozważy możliwość merytorycznego rozstrzygnięcia odwołania złożonego przez stronę skarżącą w tej sprawie. Z tych względów Sąd orzekł, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło