II SA/Lu 991/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Dudek po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. na decyzję Wójta Gminy z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie umorzenia należności z tytułu wypłaconych świadczeń z zaliczki alimentacyjnej postanawia odrzucić skargę. W dniu 7 września 2012 r. A. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Wójta Gminy z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie umorzenia należności z tytułu wypłaconych świadczeń z zaliczki alimentacyjnej. W treści zaskarżonej decyzji zawarto pouczenie o prawie do wniesienia od niej odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego za pośrednictwem organu pierwszej instancji. W odpowiedzi na skargę organ administracji wskazał, że A. K. nie złożył odwołania od przedmiotowej decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, lecz wniósł ją bezpośrednio do sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeśli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Zgodnie z treścią art. 52 § 2 p.p.s.a., poprzez wyczerpanie środków zaskarżenia rozumieć należy sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Skoro, wbrew treści powołanych wyżej przepisów oraz mimo pouczenia zamieszczonego w treści decyzji Wójta Gminy z dnia [...] r., nr [...], A. K. wniósł skargę na decyzję wydaną w pierwszej instancji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie zamiast skorzystać z przysługującego mu zwykłego środka zaskarżenia w postaci odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, to nie został wyczerpany w sprawie tok instancji administracyjnej. Z uwagi na to, iż skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia, które przysługiwały mu w postępowaniu administracyjnym, skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 §1 pkt 6 p.p.s.a. Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji.