II SA/Lu 994/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska po rozpoznaniu w dniu 12 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. D. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie. W dniu 31 sierpnia 2016 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarga W. D. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nr [...] w sprawie nakazania wykonania określonych robót budowlanych. W dniu 30 września 2016 r. wpłynęła do Sądu odpowiedź na skargę, w której organ wniósł o umorzenie postępowania, wskazując, że w dniu [...] r. [...] wydał – w trybie autokontroli – decyzję uwzględniającą skargę w całości. Organ dołączył do akt sprawy odpis tejże decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. W myśl art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Podkreślenia wymaga, że bezprzedmiotowość postępowania w rozumieniu tego przepisu zachodzi w szczególności wówczas, gdy zaskarżona decyzja zostanie pozbawione bytu prawnego w rezultacie skorzystania przez organ, którego decyzja lub postanowienie zostało zaskarżone, z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 P.p.s.a. Z przepisu tego wynika bowiem, że organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Z akt sprawy wynika, że Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] r., nr [...], działając w trybie art. 54 § 3 P.p.s.a., uwzględnił skargę w całości i orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji własnej, a także o uchyleniu utrzymanej nią w mocy decyzji organu pierwszej instancji oraz odmówił nałożenia na skarżącego obowiązku nakazania określonych robót budowlanych. W tej sytuacji należało uznać, że postępowanie sądowe w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe i podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Z tych względów Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.