II SAB/Lu 100/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. H. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. H. na przewlekłość postępowania Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. w przedmiocie wniosku z dnia 1 marca 2011 r. o stwierdzenie nieważności decyzji dotyczącej zatwierdzenia projektu scalenia gruntów p o s t a n a w i a I. przyznać J. H. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata o wyznaczenie, którego zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w L.: II. umorzyć postępowanie o przyznanie prawa pomocy w pozostałym zakresie. Strona skarżąca, w zakreślonym w wezwaniu terminie (data stempla pocztowego), na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy druk PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wniosek uzasadniła tym, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną i studiującą córka, z którymi zamieszkuje w mieszkaniu o powierzchni [...] m2 i utrzymuje się ze swojej renty w kwocie [...] złotych brutto oraz renty żony w kwocie [...] złotych brutto. Łączny miesięczny dochód gospodarstwa domowego strony skarżącej wynosi [...] złotych brutto. Strona skarżąca podkreśliła, że zarówno ona jak i żoną cierpią na szereg chorób wymagających stałego, kosztownego leczenia farmakologicznego powiązanego z wykonywaniem cyklicznych badań. Wykonywane w związku z leczeniem żony strony skarżącej, co kilka miesięcy badania kosztują od [...] złotych do [...] złotych. Do kosztów utrzymania koniecznego gospodarstwa domowego strona skarżąca zaliczyła też koszty dowozu jej na badania – [...] złotych oraz koszty bieżących remontów – [...] złotych i koszt utrzymania mieszkania – [...] złotych miesięcznie. Strona skarżąca oświadczyła, że ponosi też koszty studiów córki oraz, iż z powodu powyższych wydatków nie posiada środków finansowych na zakup odzieży. Referendarz sądowy stwierdził, że: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2013 r. strona skarżąca zwolniona została w niniejszej sprawie w całości z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Uprzednie zwolnienie w toku niniejszego postępowania strony skarżącej od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych skutkuje bezprzedmiotowością ponownej ocena możliwości ponoszenia przez stronę skarżącą kosztów sądowych w tym postępowaniu. Zatem postępowanie o przyznanie prawa pomocy w zakresie żądania zwolnienia od kosztów sądowych należy umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Tym samym wniosek strony skarżącej oceniać należy jako wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienia adwokata. Przesłanką przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym jest powstanie uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego dla strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy i jej rodziny. W ocenie referendarza sądowego strona skarżąca wykazała, że poniesienie przez nią kosztów ustanowienia adwokata spowoduje uszczerbek w kosztach utrzymania koniecznego dla strony skarżącej i jej rodziny. Skoro bowiem strona skarżąca ze względu na wydatki związane z leczeniem i utrzymaniem domu nie posiada środków finansowych, które pozwoliłyby jej na zakup odzieży, które to wydatki uznać należy za niezbędne koszty utrzymania przyjąć należy, że poniesienie kosztów ustanowienia adwokata powiększyłoby istniejący obecnie brak możliwości ponoszenia przez stronę skarżącą kosztów utrzymania koniecznego. Skutkowałoby zatem uszczerbkiem w kosztach utrzymania koniecznego dla strony skarżącej i jej rodziny. Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. oraz art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie postanowienia.