II SAB/Lu 101/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maciej Kierek po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. W. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie nierozpatrzenia zażalenia z dnia [..]. na bezczynność organu pierwszej instancji w sprawie wniosku z dnia [..]. p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Z. W. w dniu 5 listopada 2007 r. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na bezczynność organu w związku z jego wnioskiem z dnia [..]. o przyznanie świadczenia na opał. Zarządzeniem z dnia 5 grudnia 2007 r. skarżący został wezwany, w terminie 7 dni – do wskazania organu, którego bezczynności skarga dotyczy. Wezwanie w tym przedmiocie zostało doręczone skarżącemu w dniu 10 grudnia 2007 r. Mimo upływu zakreślonego terminu, skarżący nie wykonał wezwania Sądu. W związku z powyższym, zgodnie z rygorem określonym w zarządzeniu z dnia 5 grudnia 2007 r., skargę Z. W. należało potraktować jako skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w sprawie nierozpatrzenia w terminie przewidzianym w art. 35 k.p.a. jego zażalenia z dnia [..] r., tj. zażalenia wniesionego zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a. na niezałatwienie przez organ niższy tj. Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej wniosku Z. W. z dnia [..] o przyznanie świadczenia na opał. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Przepis art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) ściśle określa zakres kognicji sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 powołanej ustawy, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 – 4 powołanego przepisu, tj. w sprawach skarg na decyzje administracyjne (pkt 1); postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2); postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3); inne niż określone w pkt 1- 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (pkt 4). Zażalenie wniesione do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w trybie art. 37 k.p.a. nie jest środkiem zaskarżenia w rozumieniu przepisów art. 141-144 k.p.a. Jest to jedynie środek dyscyplinujący organ pozostający w zwłoce, dlatego orzeczenie organu administracyjnego wydane po rozpoznaniu takiego zażalenia nie kończy postępowania ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty, a w konsekwencji nie należy do kategorii aktów, o których mowa w powołanym art. 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Z tego względu również skarga na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego polegającą na nierozpoznaniu takiego zażalenia nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Z powyższych względów skarga w niniejszej sprawie jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 powołanej ustawy.