II SAB/Lu 103/12
PostanowienieWSA w Lublinie2012-12-12
Skład orzekający: Jerzy Dudek, Grażyna Pawlos-Janusz, Krystyna Sidor
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny powinien umorzyć postępowanie w sprawie skargi na bezczynność organu, jeśli skarżący cofnął skargę po wydaniu przez organ decyzji merytorycznej?Ratio decidendi
Sąd administracyjny umorzył postępowanie w sprawie skargi na bezczynność organu, ponieważ skarżący skutecznie cofnął skargę na podstawie art. 60 PPSA. Cofnięcie skargi było dopuszczalne, a organ wydał decyzję merytoryczną przed cofnięciem skargi, co nie stanowiło przeszkody do umorzenia postępowania.Stan faktyczny
E. S. i A. S. złożyli skargę na bezczynność Wojewody L. w sprawie ustalenia odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość. Wojewoda L. poinformował o wydaniu decyzji ustalającej odszkodowanie. Następnie pełnomocnik skarżących cofnął skargę. Pełnomocnik Wojewody nie sprzeciwił się umorzeniu postępowania.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Dudek (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Sędzia NSA Krystyna Sidor, Protokolant Sekretarz sądowy Beata Skubis-Kawczyńska, po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2012 r. na rozprawie sprawy ze skargi E. S. i A. S. na bezczynność Wojewody w przedmiocie odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie.
W dniu [...] października 2012 r. E. S. i A. S. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Wojewody L. polegającą na niewydaniu decyzji ustalającej wysokość odszkodowania za nieruchomość wywłaszczoną pod drogę, położoną w obrębie geodezyjnym P., gmina L., oznaczoną w ewidencji gruntów jako działki nr: [...].
W odpowiedzi na skargę Wojewoda L. wskazał, że w dniu [...] października 2012 r. wydał decyzję: znak [...], w której ustalił wysokość odszkodowania za przedmiotową nieruchomość.
W piśmie z dnia [...] grudnia 2012 r. pełnomocnik skarżących cofnął skargę.
Na rozprawie w dniu 12 grudnia 2012 r. pełnomocnik Wojewody L. nie oponował umorzeniu postępowania w niniejszej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:
W związku z tym, iż skarżący cofnęli skargę, do czego byli uprawnieni na zasadzie art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), a nadto nie zachodzą podstawy do uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne, postępowanie w niniejszej sprawie należało umorzyć w oparciu o treść art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
W niniejszym postanowieniu sąd nie orzekł o zwrocie skarżącym uiszczonego wpisu, do czego był zobligowany na podstawie art. 232 § 1 p.p.s.a.
W myśl art. 232 § 2 p.p.s.a., sąd może uzupełnić postanowienie w tym zakresie na posiedzeniu niejawnym, o ile zostanie złożony stosowny wniosek.
Z tych względów sąd orzekł, jak w postanowieniu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło