II SAB/Lu 103/13

WyrokWSA w Lublinie2013-06-11

Skład orzekający: Krystyna Sidor, Joanna Cylc-Malec, Grażyna Pawlos-Janusz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej dopuścił się bezczynności poprzez brak zawiadomienia skarżącego o przekazaniu jego skargi do właściwego organu?
Ratio decidendi
Organ pierwszej instancji (Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej) prawidłowo przekazał skargę skarżącego do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, ponieważ organ ten orzekał w sprawie jako organ odwoławczy. Skarżący został zawiadomiony o przekazaniu skargi, co potwierdza odbiór zawiadomienia. W związku z tym, zarzut bezczynności organu w zakresie braku zawiadomienia jest bezzasadny i podlega oddaleniu.
Stan faktyczny
Skarżący Z. W. złożył skargę na bezczynność Wójta Gminy, zarzucając brak zawiadomienia o przekazaniu jego skargi z dnia 27.12.2012 r. dotyczącej pomocy na dożywianie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Organ pierwszej instancji wyjaśnił, że skarżący złożył skargę w trybie art. 235 KPA, a następnie pismem z dnia 8 stycznia 2013 r. przekazał ją do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, o czym skarżący został poinformowany i odebrał zawiadomienie. Skarżący odmówił przyjęcia korespondencji od organu, co skutkowało pozostawieniem jego skargi bez rozpoznania.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę. Przyznano koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Sidor (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec,, Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Protokolant Starszy referent Agata Jakimiuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 11 czerwca 2013 r. sprawy ze skargi Z. W. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie braku zawiadomienia o przekazaniu skargi z dnia 27.12.2012 r. dotyczącej pomocy na dożywianie I. oddala skargę; II. przyznaje [...] A. S. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) złotych tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w tym 55,20 (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) złotych należnego podatku od towarów i usług. II SAB/Lu 103/13 Uzasadnienie Z. W. złożył w dniu 15 lutego 2013 r. w Urzędzie Gminy w N. skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Wójta Gminy polegającą na braku zawiadomienia skarżącego o przekazaniu do Samorządowego Kolegium Odwoławczego skargi złożonej w dniu 27 grudnia 2012 r. Wójt Gminy w dniu 15 marca 2013 r. przesłał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie przesyłkę pocztową zawierającą skargę wraz z odpowiedzią na skargę, w której wnosił o oddalenie skargi i wyjaśnił, że Z. W. złożył w dniu 27 grudnia 2012 r. w trybie art. 235 kpa skargę, w której powołał się na decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w przedmiocie odmowy przyznania pomocy z programu rządowego "Pomoc państwa z zakresie dożywiania" i decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego Nr ... utrzymującą w mocy decyzję I-szej instancji. Pismem z dnia 8 stycznia 2013 r. Nr OPS 8120.4.S.2013 Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej przekazał skargę Z. W. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, o czym poinformował skarżącego. Powyższą informację Z. W. powziął 9 stycznia 2013 r. i w tym samym dniu zwrócił korespondencję do Urzędu Gminy. Kolejnym pismem z dnia 13 stycznia 2013 r. skarżący ponownie wezwał Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej do przekazania skargi z dnia 27 grudnia 2012 r.; na to wezwanie organ udzielił mu w dniu 13 lutego 2013 r. odpowiedzi, której odbiór Z. W. potwierdził 14 lutego 2013 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w dniu 20 lutego 2013 r. zwróciło organowi I instancji pismo Z. W. nazwane skargą celem wezwania skarżącego do sprecyzowania żądania. Z. W. odmówił przyjęcia korespondencji od organu I instancji, wobec czego pismem z dnia 14 marca 2013 r. Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej pozostawił skargę Z. W. bez rozpoznania. We wniesionej do sądu skardze Z. W. złożył wniosek o przyznanie mu prawa pomocy przez ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2013 r, referendarz sądowy przyznał Z. W. prawo pomocy w zakresie częściowym przez ustanowienie adwokata. Wojewódzki Sąd Administracyjne zważył co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnie 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.Dz.U. z 2012 r. Nr 270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", Sąd sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4 a. W przypadkach uwzględnienia skargi na bezczynność Sąd – stosownie do art. 149 p.p.s.a. – Sąd zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności. Skarga Z. W. skierowana do WSA 14 lutego 2013 r. dotyczy braku zawiadomienia go o przekazaniu przez organ pierwszej instancji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego skargi skierowanej do Wójta Gminy z dnia .... Widniejące na skardze z dnia 14 lutego 2013 r. sygnatury akt: .... wskazują (co potwierdza odpowiedź na skargę i dołączone akta administracyjne), że dotyczy ona zakończonego przed organami administracji postępowania w przedmiocie odmowy przyznania Z. W. świadczenia. Na skardze z dnia 27 grudnia 2012 r. skierowanej do Wójta Gminy poza różnymi uwagami dotyczącymi pracowników ośrodka pomocy społecznej, prowadzonych postępowań z wniosków skarżącego – znajduje się zapis "art. 235kpa". Powyższy przepis stanowi, że skargę w sprawie, w której w toku postępowania administracyjnego została wydana decyzja ostateczna, uważa się zależnie od jej treści za żądanie wznowienia postępowania lub za żądania stwierdzenia nieważności decyzji albo jej uchylenia lub zmiany z urzędu. Organ I instancji (Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej) pismem z dnia 8 stycznia 2013 r. przesłał skargę z dnia 27 grudnia 2012 r. do organu II instancji (Samorządowego Kolegium Odwoławczego) uzasadniając to faktem, że ten organ orzekał w sprawie jako odwoławczy. W nadesłanych sądowi aktach administracyjnych znajduje się odpis pisma z dnia 8 stycznia 2013 r. przesłanego do wiadomości Z. W., a także odpis pokwitowania odbioru w dniu 9 stycznia 2013 r. pisma przez adresata Z. W. O tym, że adresat pismo otrzymał świadczy skierowane w tymże dniu przez Z. W. do Wójta Gminy pismo odsyłające pobrane przesyłki z dnia 8 stycznia 2013 r. z adnotację "przyjęto omyłkowo". Przekazanie przez organ I instancji skargi z dnia 27 grudnia 2012 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego znajdowało uzasadnienie w sytuacji wskazanej w art. 231 kpa, która określa obowiązek przekazania skargi organowi właściwemu – przez organ niewłaściwy do jej rozpoznania. Jednocześnie przepis obliguje do zawiadomienia skarżącego o przekazaniu. Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej zawiadomił skarżącego Z. W. o przekazaniu jego skargi do SKO, a Z. W. pokwitował odbiór zawiadomienia w dniu 9 stycznia 2013 r. Złożona skarga na bezczynność polegająca na braku zawiadomienia skarżącego do przekazania skargi z dnia 27 grudnia 2012 r. właściwemu organowi, który to obowiązek wynikał z art. 231 kpa – jako bezzasadna podlega oddaleniu na mocy art. 151 p.p.s.a. O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu Sąd orzekł na podstawie art. 250 p.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" i § 19 w zw. z § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2013 r., poz. 461).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło