II SAB/Lu 103/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec, Sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak (sprawozdawca), Protokolant Specjalista Jolanta Sikora, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 8 października 2015 r. sprawy ze skargi P. C. –K. na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. zobowiązuje Wójta Gminy [...] do załatwienia wniosku P. C. –K. z dnia 26 stycznia 2015 r. o udostępnienie informacji publicznej w terminie 14 dni od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami; II. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. zasądza od Wójta Gminy [...] na rzecz P. C.-K. 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W piśmie z dnia 6 lipca 2015 r. P. C. - K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie nieudostępnienia w terminie informacji publicznych, poprzez naruszenie przepisów: - art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP i art. 1 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 i art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej poprzez nieudostępnienie informacji publicznej zgodnie z wnioskiem z dnia 26 stycznia 2015 r. tj.: - zestawienia umów zawartych w roku 2014 r. zawieranych przez Urząd Gminy T. w oparciu o rejestr umów Urzędu, w formie wydruku/kserokopii zawierającego co najmniej dane w zakresie numer umowy, nazwa kontrahenta, numer REGON/KRS/NIP (w przypadku przedsiębiorstw), przedmiot umowy, data podpisania umowy. Wskazując na powyższe skarżący wniósł o zobowiązanie strony przeciwnej do dokonania czynności w zakresie udostępnienia informacji publicznych, zgodnie z wnioskiem z dnia 26 stycznia 2015 r. (bez anonimizacji imion i nazwisk osób fizycznych) oraz zasądzenie kosztów postępowania wg norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi skarżący wywiódł, że w postępowaniu będącym przedmiotem skargi w dniu 26 stycznia 2015 r. skierował do Urzędu Gminy T. wniosek o udostępnienie informacji publicznej w zakresie zestawienia umów zawieranych w roku 2014 r. przez Urząd Gminy T. w oparciu o rejestr umów Urzędu, w formie wydruku/kserokopii, zawierającego co najmniej dane w zakresie numer umowy, nazwa kontrahenta, numer REGON/KRS/NIP (w przypadku przedsiębiorstw), przedmiot umowy, data podpisania umowy. W dniu 11 lutego 2015 r. podmiot udzielił - zdaniem skarżącego - niepełnej informacji. Zestawienie nie zawiera informacji w zakresie najważniejszym, tzn. imienia i nazwiska osób, z którymi urząd podpisał umowy (dotyczy poz. 24, 59-70, 112, 113, 115, 124, 125, 128-132, 141-149, 151-157 i 162 z kserokopii rejestru z załącznika). Zdaniem skarżącego dane sprawiają wrażenie celowo usuniętych. Podmiot nie wydał decyzji administracyjnej o odmowie dostępu do informacji publicznej w formie przewidzianej w ustawie oraz nie zawarł żadnej informacji o podstawie prawnej ograniczenia prawa. Jak podkreślił skarżący w przesłanym zestawieniu Wójt Gminy dokonał anonimizacji danych osób fizycznych. Anonimizacja udostępnienia informacji publicznych sprowadza się do określonego wyłączenia jawności informacji publicznych np. z wnioskowanych dokumentów. Przedstawienie informacji zupełnie innej, niż ta, na która oczekuje wnioskodawca, informacji niepełnej lub też informacji wymijającej czy wręcz nieadekwatnej do treści wniosku lub gdy podmiot odmawia jej udzielenia w nieprzewidzianej do tej czynności formie świadczy o bezczynności podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy wniósł o oddalenie skargi. W ocenie organu w niniejszej sprawie stan bezczynności w ogóle nie istniał. Organ udostępnił skarżącemu informacje publiczne, zgodnie ze złożonym wnioskiem. Skarżący we wniosku o udostępnienie informacji publicznej nie zaznaczył, że wnosi o udzielenie informacji w postaci imion i nazwisk, z którymi zawierane były umowy cywilnoprawne, nie twierdził we wniosku, że takie informacje są dla niego istotne. Przedmiotem udostępnienia informacji publicznej, zgodnie z wnioskiem skarżącego było zestawienie umów zawartych w 2014 r. przez Urząd Gminy T. w oparciu o rejestr umów Urzędu, w formie wydruku/kserokopii zawierającego co najmniej dane w zakresie numer umowy, nazwa kontrahenta, numer REGON/KRS/NIP (w przypadku przedsiębiorstw), przedmiot umowy, data podpisania umowy. Zestawienie przygotowane przez organ i doręczone skarżącemu, zawiera wszystkie informacje, o których udostępnienie wnosił skarżący, tj. datę zawarcia umowy, okres obowiązywania lub realizacji, oznaczenie podmiotu, z którym zawarto umowę ze wskazaniem numeru REGON/KRS/NIP, przedmiot umowy oraz kwotę, która została przeznaczona na każdą z umów. Organ wskazał, że zarzut skarżącego, iż informacje w postaci imion i nazwisk osób fizycznych zostały usunięte celowo jest nieprawdziwy bowiem skarżący nie wnosił o udostępnienie tych danych. W ocenie organu nie było podstaw do wydania decyzji odmownej w przedmiocie udostępnienia imion i nazwisk osób fizycznych, z którymi zawarte były umowy, gdyż żądanie wniosku nie dotyczyło tych danych. W piśmie z dnia 17 sierpnia 2015 r. skarżący wskazał, że zgodnie z definicją określoną w Słowniku Języka Polskiego PWN "Kontrahent to jedna ze stron zawierających umowę; strona umowy, wspólnik, kooperant, partner". W niniejszej sprawie kontrahentem dla podmiotu zawierającego umowę może być zarówno przedsiębiorca, jak i osoba fizyczna nie prowadząca działalności gospodarczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), kontrola sądowa zaskarżonych aktów administracyjnych, czynności oraz bezczynności organów sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sąd rozstrzygając w granicach danej sprawy, nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w skardze podstawą prawną. W rozpatrywanej sprawie skarżący zarzucił Wójtowi Gminy bezczynność w przedmiocie rozpoznania jego wniosku z dnia 26 stycznia 2015 r. o udostępnienie informacji publicznej. W myśl art. 1 ust.1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2014 r., poz. 782.), każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystywaniu na zasadach i w trybie określonych w ustawie. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, w myśl którego informacją publiczną jest każda informacja dotycząca sfery faktów i danych, wykonywana lub odnosząca się do władz publicznych, a także odnosząca się do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne, w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej. Informacją publiczną jest zatem, w świetle przepisów art. 1 ust.1 i art. 6 ust. 1 ustawy, każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 ust. 1 ustawy. Realizacja tego prawa spoczywa na podmiotach wymienionych w art. 4 ustawy, tj. na organach władzy publicznej oraz innych podmiotach wykonujących zadania publiczne. Podmiot, do którego został złożony wniosek o udostępnienie informacji publicznej, powinien udostępnić tę informację w formie czynności materialnotechnicznej (art. 10 ustawy), albo odmówić jej udostępnienia decyzją (art. 16 ust. 1 ustawy). Pozostawanie w bezczynności przez podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej, oznacza niepodjęcie przez ten podmiot, we wskazanym w art. 13 powyższej ustawy terminie, stosownych czynności, tj. nieudostępnienie informacji, ani niewydanie decyzji o odmowie jej udzielenia (por. wyrok NSA z dnia 24 maja 2006 r., sygn. akt I OSK 601/05, LEX nr 236545). Zgodnie z treścią art. 13 cytowanej ustawy, udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Z bezczynnością mamy zatem do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ (podmiot zobowiązany) nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu bądź nie podjął stosownej czynności. Bez znaczenia pozostaje przy tym, z jakich powodów określony akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, w tym czy bezczynność była spowodowana zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu, czy też wiąże się z przeświadczeniem organu, że stosowny akt lub czynność w ogóle nie powinna zostać dokonana. Zdaniem Sądu, należy zgodzić się ze skarżącym, że w niniejszej sprawie wniosek o udostępnienie informacji publicznej został skierowany do podmiotu zobowiązanego do jej udzielenia. Oś sporu w niniejszej sprawie dotyczy interpretacji wniosku skarżącego z dnia 26 stycznia 2015 r. o udostępnienie informacji publicznej. Skarżący wskazuje, że wniósł o udostępnienie informacji w postaci zestawienia umów zawartych w roku 2014 r. przez Urząd Gminy T. w oparciu o rejestr umów Urzędu, w formie wydruku/kserokopii zawierającego co najmniej dane w zakresie: numer umowy, nazwa kontrahenta, numer REGON/KRS/NIP (w przypadku przedsiębiorstw), przedmiot umowy, data podpisania umowy. Powyższe zdaniem skarżącego dotyczy zarówno podmiotów gospodarczych, jak i osób fizycznych. W ocenie organu zaś nie było podstaw do wydania decyzji odmownej w przedmiocie udostępnienia imion i nazwisk osób fizycznych, z którymi zawarte były umowy, gdyż żądanie wniosku nie dotyczyło tych danych. Dotyczyło jedynie podmiotów gospodarczych. Oceniając treść wniosku skarżącego z dnia 26 stycznia 2015 r. wskazać należy, że nie wynika z niego ograniczenie żądania tylko do podmiotów gospodarczych. Skarżący użył sformułowania "kontrahent", zaznaczając, że w przypadku przedsiębiorstw wnosi o wskazanie nazwy kontrahenta numeru REGON/KRS/NIP, zaś w przypadku innych stron umów imię i nazwisko. Z przedstawionych wyżej przyczyn należało przyjąć, że organ pozostaje w bezczynności, bowiem mimo żądania udzielenia informacji publicznej w ustawowym terminie udzielił informację niepełną i jednocześnie nie wydał decyzji odmawiającej udzielenia informacji w pozostałym zakresie. Sąd uznał jednocześnie, że powyższej bezczynności nie można uznać za rażącą, gdyż podmiot obowiązany w terminie, o jakim mowa w art. 13 ustawy o dostępie do informacji publicznej jednakże częściowo zrealizował wniosek. Reasumując, mając na uwadze powyższe uwagi i wskazania Sądu oraz art. 153 ppsa Wójt Gminy powinien ponownie rozpatrzyć wniosek skarżącego z 26 stycznia 2015 r. w części będącej przedmiotem skargi o udostępnienie informacji publicznej. Jeśli podmiot obowiązany uzna, że prawo do informacji podlega ograniczeniu w myśl przepisu art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, winien wydać na podstawie art. 16 tej ustawy decyzję administracyjną o odmowie ich udostępnienia. Z wyżej przytoczonych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji wyroku, na podstawie art. 149 § 1ppsa.