II SAB/Lu 106/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący – sędzia WSA Grzegorz Grymuza po rozpoznaniu w dniu 19 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie zasiłku celowego postanawia odrzucić skargę. W piśmie z 2 maja 2018 r. S. K. wniosła skargę na bezczynność Wójta Gminy, nie precyzując jednak jednoznacznie, czego w jakim zakresie – jej zdaniem – organ pozostaje bezczynny. Postanowieniem z 26 czerwca 2018 r. przyznano skarżącej prawo pomocy poprzez ustanowienie [...], którego Okręgowa Rada [...] w L. wyznaczyła w osobie [...] H. P. (pismo [...] z 25 lipca 2018 r.). W związku z powyższym, zarządzeniem z 29 sierpnia 2018 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braków skargi, poprzez oznaczenie organu, którego bezczynności dotyczy skarga, wskazanie aktu lub czynności, których niepodjęcie zarzuca skarżąca oraz złożenie dowodu wniesienia ponaglenia na niezałatwienie sprawy w terminie – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej 3 września 2018 r. (k. 35). W piśmie z 10 września 2018 r. pełnomocnik strony poinformował, że organem, którego bezczynności dotyczy skarga, jest Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w S. , działający z upoważnienia Wójta Gminy, który nie rozpoznał w terminie "wniosku skarżącej w zakresie przyznania pomocy na leki w formie zasiłku celowego". Jednocześnie wskazał, że "skarżąca nie posiada dokumentów potwierdzających wiele okoliczności mających znaczenie prawne dla jej osoby", jednakże z informacji uzyskanych od osoby będącej pełnomocnikiem skarżącej w postępowaniu przed organem wynika, że "wielokrotnie informował on Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w S. o potrzebie udzielenia wsparcia na zakup leków. Przedmiotowe interwencje należy traktować jako ponaglenia w zakresie załatwienia niniejszej kwestii". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.), jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi następuje pod rygorem jej odrzucenia. Podkreślenia wymaga, że skardze złożonej w rozpoznawanej sprawie – jak wskazano wyżej – nie można było nadać dalszego biegu z uwagi na nieusunięcie braków formalnych tej skargi. Nie budzi również wątpliwości, że pomimo prawidłowego wezwania przez Sąd strony, nie zostało jednoznacznie wyjaśnione przez stronę, w jakim zakresie zarzuca ona bezczynność organowi. Profesjonalny pełnomocnik skarżącej, odpowiadając na wezwanie Sądu w tym zakresie, wyjaśnił, że skarga dotyczy bezczynności Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w S. , działającego z upoważnienia Wójta Gminy, który nie rozpoznał w terminie "wniosku skarżącej w zakresie przyznania pomocy na leki w formie zasiłku celowego". Pełnomocnik nie wskazał jednak precyzyjnie tego wniosku, natomiast przyznał, że skarżąca "wielokrotnie wraz ze swoim pełnomocnikiem A. J. występowała o pomoc do Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w S. w zakresie pomocy finansowej na zakup leków, w tym wiosną 2018 r." Oczywiste jest więc, że wobec tak nieprecyzyjnego wskazania przedmiotu bezczynności przez stronę skarżącą skarga nadal obarczona jest brakiem formalnym, uniemożliwiającym jej nadanie dalszego biegu, co obliguje Sąd do jej odrzucenie na podstawie powołanego art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Niezależnie od tego wskazać należy, że strona skarżąca nie wykazała wyczerpania, przed wniesieniem skargi na bezczynność Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w S. , działającego z upoważnienia Wójta Gminy, środka zaskarżenia w tej sprawie, jakim jest ponaglenie na niezałatwienie sprawy w terminie, jakie składa się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie. Ustanowiony w ramach prawa pomocy pełnomocnik skarżącej, odpowiadając na wezwanie Sądu do przedłożenia kopii takiego ponaglenia, stwierdził, że "skarżąca nie posiada dokumentów potwierdzających wiele okoliczności mających znaczenie prawne dla jej osoby", natomiast A. J., będący pełnomocnikiem skarżącej w postępowaniu przed organem, wyjaśnił, że "wielokrotnie informował on Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w S. o potrzebie udzielenia wsparcia na zakup leków". Dlatego też – zdaniem fachowego pełnomocnika skarżącej – "przedmiotowe interwencje należy traktować jako ponaglenia w zakresie załatwienia niniejszej kwestii". W ocenie Sądu, nie można uznać, że strona skarżąca wykazała dochowanie wymogu wniesienia skargi, o jakim mowa w art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a., który stanowi, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, przez co rozumie się sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Bezsprzecznie art. 37 § 1 i § 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 ze zm.; dalej także: k.p.a.), stronie służy prawo wniesienia ponaglenia, gdy nie załatwiono jej sprawy w terminie. Ponaglenie takie wnosi się do organu wyższego stopnia, za pośrednictwem organu prowadzącego postępowania. Organem wyższego stopnia w stosunku do Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w S. , działającego z upoważnienia Wójta Gminy – w sprawach z zakresu pomocy społecznej jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L.. Skarżąca nie wykazała, by składała takie ponaglenie w niniejszej sprawie. Skarga podlega zatem odrzuceniu również na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji.